Voorlezen - wat lees ik zoal voor?

De meeste avonden breng ik de kinderen naar bed en daar hoort voor ons zeker voorlezen bij. Maar wat lees je voor als je drie kinderen, die variëren in leeftijd van inmiddels 8 tot bijna 13 jaar, gelijktijdig wilt vermaken?

De boeken van Carry Slee over Iris en Michiel of de boeken van Jacques Vriens over Wouter en Mieke heb ik nog heel lang voorgelezen – en nog pak ik af en toe een verhaal over een naderende feestdag erbij uit het boek ‘Nog een nachtje slapen’. Alhoewel de hoofdpersonen peuters en kleuters zijn, zitten ook de oudsten te luisteren en te lachen om de grappen.

Annie M.G. Schmidt werd ook gewaardeerd, vooral de boeken over Pluk en Abeltje. Jip en Janneke hebben de kinderen echter nooit echt leuk gevonden. Eens een keer een verhaaltje toen ze nog peuter of kleuter waren, maar zelfs dan kon het ze niet echt boeien. Toch niet zo tijdloos dus.

De boeken van Paul van Loon over Dolfje Weerwolfje en later Raveleijn zorgden zeker wel voor drie stille kinderen.

Op een gegeven moment had ik ook die uit en werden alle verhalenbundels met korte verhalen vervelend. Er was en is duidelijk behoefte aan langdurige verhalen.

Toen heb ik de gok gewaagd naar C-boeken over te stappen. (Tegen het advies van de bibliothecaresse in, want dat zou veel te moeilijk zijn, zeker voor Ayla.)

Als kind heb ik de boeken van Thea Beckman en Jan Terlouw nooit gelezen. Die las iedereen al, dus deed ik het niet, dwars als ik kon zijn. Nu, als moeder, heb ik ze – al voorlezend – alsnog gelezen.

Bij de jongste vroeg ik dan wel eens terug wat ze gehoord had. Ze kon het verhaal altijd goed navertellen, voor mij het teken dat ze het boek begreep en dat ik door kon lezen. Moeilijke woorden licht ik toe (ook voor de oudsten is dit soms nodig) en soms praten we wat over de inhoud; over wat zij zouden doen in die situatie, of hoe anders het is in vergelijking met hun leven.

Nu ben ik bezig in het derde boek van een trilogie van ieder zo’n 300 bladzijden. Het gaat over Het Huis Elfae en is geschreven door Mariëtte Aerts. Een fantastisch verhaal wat ik vorig jaar zelf heb gelezen (zie mijn boekrecensie). En ook nu kijken ze er weer naar uit als ik verder lees, omdat ze willen horen hoe het verhaal verder gaat.

Voorlezen, een gezellig, knus moment, een mooi moment om met de kinderen de dag samen af te sluiten.

Hoe doen jullie dat?

Wat lezen jullie voor en lezen jullie de kinderen tegelijk voor of afzonderlijk?

Groetjes, Esther

Een doorsneeweek

De scholen zijn nu in heel Nederland weer begonnen. Zelf zitten wij alweer twee weken in het schoolritme en ik kan wel zeggen dat er ook echt wel weer een ritme begint te komen.

’s Morgens proberen we vijf voor acht te vertrekken. Voor Ayla en mij wordt dit vaker acht uur – of een paar minuten over acht – maar die speling hebben we. Als ik vanaf school meteen weer huis fiets, kan ik om kwart voor negen thuis zijn.

Twee keer per week fiets ik door naar de moestuin. 

Iedere keer valt er nog wel wat te oogsten (bietjes, courgette, de laatste sperziebonen, snijbiet, andijvie en soms nog wat sla) en ook wil ik steeds weer wat opruimen, zodat ik over twee maanden ofzo kan gaan genieten van de periode dat ik niet naar de moestuin hoef. Want ook al vind ik het tuinieren heerlijk, ik verlang ook elke keer weer naar de tijd dat daar even niets hoeft.

Thuis gekomen ga ik dan de oogst verwerken en mij verkleden. En dan is het al weer aan het einde van de ochtend. Soms nog even een dutje of wat rommelen op de laptop. Tussendoor lunchen en dan is het alweer tijd om weer naar school te fietsen.

Op een andere dag in de week – meestal de woensdag – ga ik thuisgekomen meteen door in de auto om boodschappen te halen. Op donderdag ben ik overblijfkracht op school en blijf ik in Castricum bij mijn ouders. Een goede dag om hen in huis te helpen, bij te praten en samen te fröbelen.

Dan blijft er nog één dag over en die hoop ik te gaan gebruiken om te creëren op wat voor gebied dan ook.

De jurk
Ayla maakte zelf de pijl en boog

Vorige week heb ik een (verkleed-)jurk voor Ayla gemaakt en deze week is de bedoeling dat ik een memobord ga maken voor haar nieuwe kamer, ze is tenslotte volgende maandag jarig.
Nooit gedaan, zo'n memobord. Gewoon doen, dan komt het vast goed. Al doende krijg ik dan weer ideeën voor mijn webwinkeltje, want ook daar wil ik graag voor aan de slag.

De materialen voor het memobord

En tussendoor wordt het huishouden gedaan en de kleine boodschapjes gekocht.

Dus zo ziet mijn week er een beetje uit.

Groetjes, Esther

Vakantie: niets hoeft, veel mag!

De vakantie zit er voor ons (alweer even) op. Ook dit jaar hebben we weer volop genoten. Nu hadden we ook gigantisch mooi weer. Nog beter dan voorgaande jaren. 

vlnr: onze auto, tentje van de kinderen, de grote tent, tent van de buren

Voor ons geen vakantie over de grens en we zoeken de zon niet speciaal op, maar “gewoon” drie weken kamperen ergens in Nederland.

Wij houden echter niet van “kramperen”, we houden wel van een beetje gemak en ruimte. We hebben dan ook een grote tent mee en voldoende spullen.

Waar we het meeste van genieten, is toch wel het buiten zijn. Zelfs bij het slapen in de tent ervaren we dat we meer buiten zijn dan in onze eigen slaapkamer. (Dat merken we vooral als we weer thuis zijn en we slechter slapen door het gebrek aan frisse lucht.)

Eten, thee drinken, lezen, kletsen, wandelen, fietsen, relaxen. Alles doen we buiten. Heerlijk!

Aan het ontbijt

Onze vakantiedagen rijgen zich als vanzelf aaneen. Ik realiseer me dat dit voor sommigen heel saai is, maar voor ons betekent het juist de ultieme vakantie.

We worden ’s morgens rustig wakker en ontbijten samen (in de loop van de vakantie wordt de opstaan-en-ontbijt-tijd steeds een beetje later), we gaan op stap of doen alleen een boodschapje, we lunchen op de camping en ’s middags vermaken de kinderen zich op de camping met elkaar en met vakantievriendjes. Freek bereidt het avondeten en na het eten wordt er door de kinderen afgewassen en daarna nog gespeeld tot bedtijd.

Dit is vakantie!

De tijd dat de kinderen zichzelf vermaken kunnen Freek en ik heerlijk ons eigen ding doen. Dit kan lezen zijn of kletsen met de buurtjes. Uiteraard zwemmen we ook af en toe mee met de kinderen of we fietsen nog een stukje (dit geldt vooral voor mij). En klusjes als de afwas, een handwasje of wat opruimen worden tussendoor – heel relaxt! – gedaan.

De indeling is niet altijd zoals ik hierboven geschreven heb, maar dit laat wel de hoofdlijnen zien.

Genieten van een ambachtelijk ijsje

Samen fietsen nemen we ons ieder jaar weer voor, maar óf er staat te veel wind óf het is te warm óf de kinderen vermaken zich te goed op de camping. Dan fiets ik vaak alleen een stuk. Goed voor mijn lijf en handig om de directe omgeving te verkennen.

Het is wel duidelijk: op vakantie staat genieten voor iedereen voorop. En voor ons betekent dat dat we ons niet te druk maken.

Waar geniet jij van op vakantie?

Groetjes, Esther

De scholen zijn weer begonnen . . .

(en daarmee het normale leven ook)

De vakantie is voorbij, de school is (in regio Noord) weer begonnen.

De laatste week van de zomervakantie vind ik altijd een beetje raar. Een tussenfase. Niet meer op vakantie, maar de kinderen nog wel thuis. Genoeg in huis en tuin te doen, maar ook kinderen die aandacht vragen, waardoor ik van alles een beetje doe en nergens echt aan toe kom.

Nu zijn de kinderen weer naar school. Rick en Ayla sinds gisteren, Bob heeft vandaag zijn eerste dag.

Voor allemaal een bijzonder begin. De oudste gaat nu naar de middelbare school en dat zal toch wel even anders zijn. Hij heeft er echter zin in! De andere twee maken ook een overstap, maar dan naar een andere basisschool, met een andere onderwijsvisie. Zo’n stap neem je niet zomaar, maar laat ik het er maar op houden dat dit voor ons (en vooral onze kinderen) beter lijkt. Ik ben wel heel benieuwd wat komend schooljaar gaat brengen.

Deze week laat ik op me afkomen. Eerst maar eens ervaren hoe dat gaat met de langere (basisschool-)dagen, meer reistijd, weer met Ayla meefietsen en de andere tijden voor Bob. Tussendoor wil ik wel tijd maken om naar de moestuin te gaan. (Na de vakantie valt hier wel het één en ander te doen.) Ook wil ik weer starten met mijn blog (afgevinkt!) en met Elisabeths Appelier .

Maar wat ik wanneer zal doen, hangt af van het moment.

Volgende week, dan ga ik weer plannen maken, dingen oppakken, “productief” worden.

En jullie, hoe ervaren jullie de overstap na de vakantie? Hoe is het om weer thuis te zijn, om aan het werk te gaan, om de kinderen weer naar school te hebben?

Groetjes, Esther

Kinderen en suiker (deel 4)

De afgelopen weken heb ik geschreven over suiker en over zoetstoffen en wat deze doen met je lijf. Ik hoop dat ik hiermee kinderen (maar natuurlijk ook volwassen) meer bewust kan laten worden van wat ze eten. En als je je ergens van bewust bent, kan je – als je dat wil – je eetpatroon veranderen.

Want:

Wat kan je wel eten?

Misschien ben je al op gaan letten, de laatste weken en is het je opgevallen dat suiker toch wel in heel veel spullen zit. Niet alleen in snoep, koek en limonade, maar zelfs in vleeswaren en sauzen.

Zonder suiker eten is dus best wel lastig en alles in één keer vermijden ook.

Ik ben van mening (want deze stukjes schrijf ik vanuit mijn gedachten, maar wel op basis van bekende informatie) dat alles wat je weet te vermijden mooi meegenomen is. Elk klontje suiker dat je niet meer gebruikt, is er één.

Stap voor stap zal ik voorbeelden geven over wat je wel kan drinken en eten.

Drinken

Veel kinderen drinken limonade of sap. Water drinken is misschien het beste en het is goed als je hier aan probeert te wennen, maar ik snap ook wel dat je liever iets drinkt met een smaakje.

In plaats van aanmaaklimonade kan je diksap kopen. Dit vind je in het schap met babyspullen, want baby’s vanaf 4 maanden mogen dit al. Diksap is gemaakt van vruchtensap dat ze in de fabriek heel sterk ingedikt hebben. Door er thuis in je beker water bij te doen, heb je een lekker drankje. Let goed op de verhouding, want je hebt hier minder van nodig dan van limonade.

Sap heb je in heel veel verschillende soorten. Veel pakken, die geen sap genoemd mogen worden, omdat er meer in zit dan alleen fruitsap, bevatten suiker en/of zoetstoffen. Liever vermijden dus. Er zijn ook pakken sap op 100% fruitbasis. Misschien niet zo goed als versgeperst, maar beter dan de sappen die suiker bevatten.

En thee drink je vanaf nu dan gewoon zonder suiker. Mijn kinderen hebben dit in één week afgebouwd, gewoon steeds een beetje minder suiker in de thee. En nu vinden ze thee met suiker vies.

Snoep

Tja, snoep. Bijna het hele snoepschap kan je eigenlijk wel vermijden in de supermarkt. Dat valt even tegen, maar waarschijnlijk had je dat al wel verwacht. Wel vind je hier een paar zakjes drop die suikervrij zijn. Maar let op: kijk wel bij de ingrediënten of ze er geen aspartaam in gestopt hebben. (Klene heeft bijvoorbeeld geen aspartaam toegevoegd, AH weer wel.)

Rozijntjes bevatten geen suiker en ook verkopen steeds meer winkels stukjes gedroogd fruit in uitdeelzakjes of –pakjes. Deze laatste zijn niet echt goedkoop en je kunt het makkelijk zelf maken door zelf gedroogde pruimen, abrikozen en vijgen in stukjes te snijden en dit te mengen met rozijntjes en misschien zelfs cranberry’s. Want gedroogd fruit kan je zien als het snoepje uit de natuur. Of gewoon lekker de grote versies eten, natuurlijk. Ayla kan echt smullen van een vijg.

Bij de natuurwinkel verkopen ze snoep dat meestal geen suiker bevat: lolly’s, dropveters, toffees, marshmallows en nog veel meer. De chocola bevat dan meestal rietsuiker. Niet ideaal, maar beter dan kristalsuiker. En hoe puurder de chocola, hoe minder (riet)suiker er in zit.

Koek

Ook het koekschap in de supermarkt kan je overslaan als je geen suiker meer wilt eten. Bij de natuurwinkel is er redelijk wat keus in suikervrij koek. Deze koek is gezoet met natuurlijke zoetstoffen, zoals honing en tarwestroop. Misschien nog steeds niet super, maar het is al heel goed om de kristalsuiker te vermijden en ik snap echt wel dat je af en toe een koekje wil.

De natuurwinkel is echter niet goedkoop. Zelf koekjes bakken is dan een goed alternatief. Op mijn blog staan verschillende suikervrije recepten, maar ook op internet kan je heel wat recepten vinden. Zoek maar op ‘recept suikervrij koekjes’ en je hebt de koekjes voor het uitzoeken.

Ook muffins, cake en taart kan je zelf maken als je geen suiker wilt. Of overleggen met de bakker, maar zelf maken is wel zo leuk.

Andere tussendoortjes

Chips zal door veel kinderen regelmatig gegeten worden. Probeer alle smaakjes te vermijden. Hier zitten bijna altijd wel smaakversterkers en suiker in. Naturel chips is dan het handigst. Dit bevat alleen maar aardappelen, olie en zout.

Ook bij andere soort zoutjes kan je op de zakken kijken wat er in zit, maar de meeste smaken bevatten weer suiker, omdat ze hier nu eenmaal de smaakjes lekker mee maken. Zoute stokjes, pinda’s of andere nootjes zonder fabrieksjasje of extra smaakje zijn zonder suiker, voor zover ik heb ontdekt.

Fruit kan natuurlijk altijd, net als plakjes komkommer, stukjes wortel, reepjes paprika of radijsjes. Maak er zelf een leuk schaaltje van en dan wordt ook dit tot een feest.

Andere tussendoortjes kunnen zijn: knäckebröd met smeerkaas en eventueel plakjes tomaat of komkommer, rijstwafels met pindakaas en plakjes banaan en zo kan je zelf nog veel meer variaties bedenken. Er is nog keus genoeg, je moet alleen anders gaan denken.

Brood en broodbeleg

In veel brood zit suiker, soms onder een andere naam zoals dextrose. Vaak is het meest simpele en goedkope brood nog het beste als je suiker wilt vermijden. Dat lekkere (als je er van houdt tenminste) donkerbruine brood is zo mooi donkerbruin omdat er gebrande suiker in zit. En jij maar denken dat dit komt door alle zaden en granen die ze erin stoppen. Ook ontbijtkoek zit trouwens vol suiker.

Kaas bevat – naar mijn weten – geen suiker, dus dat kan je gewoon blijven eten.

Bij vleeswaren is het wel opletten. Nu verwacht ik dat er niet veel suiker in zal zitten, maar in de meeste vleeswaren zit dus wel suiker. Ik ben laatst gaan zoeken naar vleeswaren zonder suiker en zonder smaakversterker en dat bleek dus zoeken naar een speld in een hooiberg. Later maar weer verder zoeken. Hierbij kan je denken – zoals ik nu ook denk – dat je al veel suiker vermijd en dat het maar een beetje is dat in de vleeswaren zit. Het moet dan maar. Zelf eet ik geen vlees, dus ook geen vleeswaren, maar voor de kinderen haal ik ‘gewoon’ vleeswaren in huis.

Zoet beleg is natuurlijk lastiger en daarin is de keuze ook klein als je geen suiker meer wilt eten. Alles met chocola (hagelslag, vlokken, pasta) bevat suiker. Pindakaas bevat vaak een beetje dextrose (= suiker), maar er zijn ook potten zonder suiker, zoals Calvé en Jumbo.

Appelstroop kan wel met alle variaties die er zijn. Er zit maar heel soms suiker in, dus even kijken op het etiket.

Jam mag alleen jam heten als er suiker in zit, dus jam mag niet. Maar je hebt ook fruitspread. Het is bijna jam, maar net niet, want er zit geen suiker in. Zonnatura en St.Dalfour zijn merken ‘jam’ zonder suiker.
En fruit op brood is ook altijd lekker.

Avondeten

In het avondeten zal toch geen suiker zitten, zal je denken. Ja, dat dacht ik dus ook. Totdat ik beter ging kijken. In zakjes nasikruiden, kruidenmix voor macaroni, juspoeder en pakketten voor ‘wereldgerechten’ zit bijna altijd wel suiker en andere stoffen die ik niet graag gebruik.

Ook in snel-klaar-vlees en vegetarische vleesvervangers zit bijna altijd suiker.

Goed opletten dus en ook hier weer veel zelf maken.

Maar, als je overdag al veel suiker weet te vermijden, dan kan je ervoor kiezen om dit bij de avondmaaltijd een beetje los te laten. Wie weet wordt dat een stap voor in de toekomst.

Ook toetjes bevatten – dit had je vast wel verwacht – bijna altijd suiker.

Bob en Ayla hebben nu de Griekse yoghurt (of yoghurt Griekse stijl) ontdekt. Een klein scheutje diksap erover heen en smullen maar.

Heel veel tips over wat je allemaal wel kunt eten. Ik ben vast nog wel wat dingen vergeten, maar dit overzicht lijkt mij al een eerste stap op de goede weg.

Wil je meer weten, dan kan je op internet heel veel vinden over suiker, suikervrij en zoetstoffen.

Bijvoorbeeld de namen voor suiker die fabrikanten op de etiketten zetten en waardoor jij denkt dat er geen suiker in zit. Er staat dan bijvoorbeeld geen suiker, maar glucosestroop. En zo zijn er dus nog veel meer namen.

Je mag mij natuurlijk ook altijd een vraag stellen. Het is altijd leuk om te horen hoe anderen er over denken en wat zij tegenkomen op hun zoektocht.

Ik ben echter zeker niet alwetend, maar wil altijd meedenken.

Groetjes, Esther

Suiker en kinderen (deel 3)

Vorige keer schreef ik wat suiker met je lijf doet. Dat stuk heb ik zo geschreven dat kinderen het begrijpen. Deze week wil ik het hebben over zoetstoffen.

Hoe zit het nu met zoetstoffen?

In heel veel dingen die je kan eten zit suiker verwerkt. Nu zijn er inmiddels ook veel lightproducten te koop waar minder of zelfs geen suiker in zit. Een goede keus, denk je misschien. Helaas is dit niet zo goed als je zal denken. Hoe dat zit, zal ik proberen uit te leggen.

Vorige keer schreef ik dat je lichaam insuline maakt als je suiker eet. Deze insuline is nodig om je bloedsuikerspiegel weer op het normale niveau te brengen. Als je iets eet zonder suiker, maar met kunstmatige zoetstoffen, dan proeft je tong iets zoets. Je hersenen denken dan dat je suiker eet en geven je lijf opdracht om insuline aan te maken. Hierdoor daalt je bloedsuikerspiegel, waardoor je behoefte voelt om meer te eten. En dan het liefst iets met suiker.

Je ervaart dus dezelfde afwisseling van eten-insuline-eten-insuline, alleen heeft de insuline nu niets te doen.

Wat betekent dit dan voor je lijf?

Doordat je lijf zegt dat je meer moet eten en je hier waarschijnlijk naar luistert, kan je dik worden.

Doordat je teveel insuline hebt, gaat je lichaam suiker uit je bloedbaan halen en hier vet van maken. Dus nog een dik makende factor.

Verder zorgt de insuline ervoor dat je bloedsuikerspiegel daalt en dat heeft hetzelfde gevolg als bij het eten van suiker. Je gaat je suf en sloom voelen en je kan je minder goed concentreren.

Hiermee heb je dus al twee gevolgen (dik makend en je suf voelen) die hetzelfde zijn als bij het eten van suiker.

Daarnaast hebben ook zoetstoffen zo hun gevaren voor je gezondheid. Net als bij suiker zijn hier de meningen over verdeeld, maar er komen steeds meer onderzoeken die bewijzen dat zoetstoffen niet goed voor je zijn.

Aspartaam is een veel gebruikte kunstmatige zoetstof, maar ook een zoetstof die de meeste bijwerkingen heeft. Zoals hoofdpijn, diarree, buikpijn, niet kunnen slapen, hyperactief zijn, moeite met concentreren, slechter zien, slechter horen, pijnlijke gewrichten, chronische vermoeidheid, problemen met je tanden of tandvlees, depressie, lagere weerstand en nog heel veel meer.

Als ik moet kiezen tussen suiker of kunstmatige zoetstoffen, dan kies ik nog het liefste suiker. Dat is nog niet iets minder erg en slecht.

Volgende week gaat mijn blog over wat je dan nog wel kunt eten. Je snapt nu wel dat heel veel dingen die nu heel gewoon zijn om te eten niet zo goed zijn om te eten. Maar er zijn echt nog wel dingen die je wel mag. Dat wordt dus fijn uitproberen wat jij lekker vindt en zo ontdek je weer allemaal nieuwe smaken.

Groetjes, Esther

Suiker en kinderen (deel 2)

Zoals ik vorige week al schreef wil ik voor Bob, Rick en Ayla duidelijk maken waarom het goed is om geen suiker te eten, en dan doel ik op geraffineerde suiker. Omdat ik denk dat deze informatie voor meer kinderen (of eigenlijk alle mensen) interessant is, deel ik dit met jullie in deze blog. En dan uiteraard wel in kindertaal, voor iedereen begrijpbaar. 

Waarom is suiker slecht voor je?

Wat is suiker?

Suikers zijn stofjes (koolhydraten) die zitten in groente en fruit en heel veel andere dingen die wij eten. Deze koolhydraten zijn de brandstof voor ons lijf.

In fabrieken halen ze de koolhydraten uit de groente en fruit (denk aan suikerbieten) en na heel veel bewerken krijg je dan bijvoorbeeld kristalsuiker. Dit is de witte suiker die de meeste mensen in het suikerpotje hebben.

Maar waarom is suiker dan slecht?

Dat is een heel goede vraag. Niet alle suiker is slecht. De suiker die van nature al in bijvoorbeeld groente en fruit zit en die je samen met die groente of fruit eet, is goede suiker. Je lijf haalt uit deze suiker de energie om te bewegen, te leren en te groeien. Maar om deze suiker te kunnen gebruiken heeft je lijf vezels, vitaminen en mineralen nodig. Deze stofjes zitten samen met de suiker in bijvoorbeeld je appel. Dat is door de natuur dus heel goed geregeld.

Wat is slechte suiker?

Bij suiker zal je waarschijnlijk als eerste denken aan de suiker in het suikerpotje of misschien aan snoep en koek, omdat je weet dat daar suiker in zit. In deze suiker zitten niet meer die vezels, vitaminen en mineralen die je lijf nodig heeft om de suiker te kunnen gebruiken.

Je lijf zal vitaminen en mineralen uit je lichaam halen om toch de suiker te kunnen verwerken. Terwijl je deze stoffen ook voor andere dingen nodig hebt.

Daarnaast zorgen de vezels ervoor dat het suiker langzaam door je lichaam verwerkt wordt. Zonder die vezels komt het suiker heel snel in je bloed. Dit noemen ze een hoge bloedsuikerspiegel. Je lichaam vindt dit niet fijn en gaat een stofje aanmaken, insuline. Goede oplossing denk je misschien. Maar als dit vaak gebeurt, maakt je lijf te makkelijk insuline aan en daalt je bloedsuikerspiegel ook weer heel snel. Hierdoor voel je je slap en futloos en heb je behoefte aan suikers. Je hersenen denken namelijk dat dit helpt, maar eigenlijk zorg je er alleen maar voor dat je insuline blijft aanmaken en suiker blijft eten.

Dus suiker uit het suikerpotje en de suikers die de fabrikanten stoppen in snoep, koek en ijs, maar ook in allerlei andere spullen als tomatenketchup en vleeswaren is dus slechte suiker.

Deze slechte suiker is gehaald uit de natuur, maar door de fabriek zijn alle nuttige stofjes eruit gehaald. Dit noemen ze geraffineerd.

Waarom is geraffineerde suiker slecht voor je?

Eerst zal ik een aantal dingen opnoemen dat suiker met je lijf doet.

Net heb ik al geschreven dat bij geraffineerde suiker je lijf vitaminen en mineralen uit je lijf gebruikt om de suiker te kunnen verwerken. Hierdoor kan je een vitaminetekort krijgen.

Door het eten van suiker stijgt je bloedsuikerspiegel en maakt je lichaam insuline aan. Hierdoor daalt je bloedsuikerspiegel weer heel snel en hierdoor voel je je moe en futloos en kan je je moeilijk concentreren. Dit noemen we vaak een ‘dip’.

Door het op en neer gaan van je bloedsuikerspiegel kan je te veel gaan snoepen, waardoor je dikker wordt. Je lijf heeft namelijk niet de tijd om al dit eten te verwerken en dan maakt je lichaam hier vet van.

Wat ik hierboven heb geschreven geldt voor iedereen, maar daarnaast kan je ook andere klachten krijgen als je (vaak) suiker eet. Iedereen reageert anders en dus reageert ieder lijf ook anders op suiker. Deze klachten kun je dus krijgen door suiker, maar het hoeft niet.

Een hele lijst, waarin ik alleen de dingen heb gezet die voor jou als kind begrijpelijk en van toepassing zijn:

Minder weerstand, slechter kunnen zien, problemen met je maag en darmen, auto-immuunziektes (dat zijn ziektes die ontstaan doordat je lichaam stofjes uit zijn eigen lijf niet herkent en daardoor wil afbreken, bijvoorbeeld astma, artritis (reuma) en MS), blindedarmontsteking, voedselallergie, eczeem, hoofdpijn, moeilijker leren, depressie, duizeligheid, kan ADHD verergeren, epileptische aanvallen.

Verder werkt suiker verslavend en vergiftigend.

(Let op: er zijn verschillende meningen of suiker dit echt met je lijf kan doen, maar ik heb bij Ayla – mijn dochter -  en mijzelf gemerkt dat klachten minder zijn geworden door (bijna) geen suiker meer te eten. Bovendien zijn de klachten uit deze lijst overgenomen uit een boek waarin ook de onderzoeken genoemd worden om dit te kunnen beweren.)

Maar wat doe je nu je dit weet?

Ik vind het belangrijk dat je snapt wat suiker met je lijf doet. Nu kan je zelf beter kiezen wat je wel en niet wilt eten.

Als je minder suiker wilt eten, weet ik uit eigen ervaring dat dit best moeilijk kan zijn. In heel veel dingen zit suiker en juist in de dingen die veel kinderen lekker vinden. Het is dus echt wel zoeken naar goede vervangers, want je wilt tenslotte toch wat lekkers eten als je uit school komt.

Binnenkort wil ik een stukje schrijven wat je allemaal kunt eten zonder dat er geraffineerde suiker in zit. Ook zal ik nog iets schrijven hoe dat nu ziet met kunstmatige zoetstoffen.

Groetjes, Esther

Suiker en kinderen (deel 1)

De meesten van mijn (trouwe) lezers zullen weten dat ik al een tijd suikerarm eet. Twee jaar en vier maanden om precies te zijn. Dit doe ik samen met Ayla (nu 7 jaar), omdat we hoorden dat het voor ons allebei beter zou zijn. Ayla hoest inmiddels nauwelijks meer en mijn energieschommelingen (lees: dips) en pijnklachten zijn een stuk minder.

Inmiddels eet ik sinds februari nagenoeg helemaal suikervrij en voel ik me nog beter. (Wie weet daarover later meer in een blog.) 

De mannen in huis doen amper mee bij het suikerarm/-vrij eten. E-nummers als E621 (een smaakversterker) en E951 (aspartaam, een zoetstof) krijgen ze wel veel minder binnen, omdat ik probeer deze niet te kopen. In het drinken, de tussendoortjes en het broodbeleg zit nog wel eens suiker (of ongewenste E-nummers).

Freek (mijn man) kan ik niet opvoeden en dat wil ik ook niet. Wel zou ik het fijn vinden als Bob en Rick (12 en 10 jaar) bewuster omgaan met eten en drinken. Voor hen komt de tijd met verleidingen en het zelf kiezen eraan. Zij hebben de leeftijd dat ik dit niet zomaar voor hen kan beslissen. Bovendien denk ik dat het goed is dat zij weten waarom adviezen gegeven worden. Als je namelijk begrijpt waarom iets is, kan je beter overwegen of je je hieraan wilt houden en dit vasthouden of bewust kiezen voor een uitzondering.

Ayla eet suikerarm voor haar gezondheid. Omdat het goed ging, lieten we de touwtjes vieren. Doordat ze deze winter weer meer ging hoesten (door de gevierde touwtjes, door de stress van de feestdagen, door de bacillen die sowieso rondvliegen of door een combinatie) zijn we weer iets meer op gaan letten.

Ook zelf merkte ik na de feestdagen en een buikgriep dat ik de verleiding van chocola maar moeilijk kon weerstaan. Terwijl ik tegelijkertijd besefte dat ik door chocola te eten mijn energiedips in stand hield.

Tijd om weer strenger te worden én informatie in te winnen.

Zelf weet ik nu waarom suikervrij beter is en lukt het mij om mij hieraan te houden. Nu wil ik deze kennis omzetten naar een kindvriendelijke uitleg voor Bob, Rick én Ayla. Meer daarover binnenkort in deel 2.

Groetjes, Esther

Ziekenboeg

Even geen volwaardige blog van mij vandaag.
De afgelopen twee weken had ik acht van de vijf schooldagen wel één, twee of zelfs drie kinderen ziek thuis. Vorige week had ik zelf al keelpijn, maar blijkbaar voelde ik niet de rust om er aan toe te geven. Vorige week had ik namelijk alle dagen zieke kinderen thuis.

Vandaag zijn ze weer naar school. Ze waren zelfs zo enthousiast dat voor acht uur de fietsen al buiten stonden. Voor mijn lijf het teken dat ik nu de rust heb om toe te mogen geven aan de bacillen.
Niet leuk, maar het is niet anders.

Natuurlijk wil ik weer veel te veel, maar probeer het rustig aan te doen.
Gewoon een beetje rommelen op internet, niets moeten.
Daarom heb ik besloten vandaag geen blog te plaatsen. Misschien later in de week, misschien niet.

Voorlopig geniet ik van een flinke pot thee met verschillende kruidjes

Volgende week maandag ben ik de hele ochtend van huis en die week erop is het schoolvakantie.
Het zou daarom zo maar kunnen gebeuren dat mijn blogs de komende weken onregelmatig geplaatst worden.
Ik wel ideeën voor de teksten, maar nog niets geschreven. Even snel iets plaatsen zit er dus niet in.
Komende weken dus een beetje rommelig - misschien - en dan pak ik het ritme weer op. (Ik houd wel van ritme.)

Groetjes, Esther

Een creatief weekend met Bob

Soms zijn kinderen niet te volgen in hun gedachtegang. Ineens kwam Bob namelijk met het idee om een handpop te maken. Inmiddels weet ik dat die gedachte kwam door de kersthandpop die ieder jaar weer uit de doos met kerstspullen tevoorschijn komt.

Hij is zelf gaan zoeken op internet voor een patroon en kwam op de blog van Naomi Sluijs terecht.

Voor het weekend waren we al begonnen met het lijf en de armen. Zaterdag bleek het lijf, gemaakt volgens de aanwijzingen in de blog, toch niet echt te zijn zoals Bob het wilde. Hij kon maar net aan met zijn hand door de nek – en ik dus helemaal niet – en ook het hoofd was niet zo groot geworden.

Tja, dan heb je de keus. Of maken wat er van te maken valt óf een nieuw lijf maken. Het werd het laatste.

Zaterdag hebben de armen gevuld, het lijf dus opnieuw gemaakt en de ogen erop geplakt. Het werd al een echte muppet. ’s Middags nog naar de kringloopwinkel gefietst en daar een babyspijkerjasje gescoord.

Gisteren, zondag dus, hebben we de benen gemaakt en gevuld, de armen en benen aan het lijf genaaid en het gezicht afgemaakt.

Er zijn nog wat kleine details aan de handen die met de hand gedaan moeten worden (lijntjes van stiksteekjes tussen de vingers en op één hand wil Bob klittenband). Bob is nog niet handig genoeg om dit te doen en mijn handen kunnen dit helaas niet. Gelukkig hebben we Oma nog.

Ook willen we nog een spijkerbroek voor Felix – zo heet de muppet – naaien. Maar misschien wordt dat ook wel een klusje voor Oma.

Dit is een trotse Bob met het resultaat

Groetjes, Esther

Yin Yang - uitleg voor kinderen

Vorige week plaatste ik mijn blog over het Yin Yang symbool. Maar het lijkt mij voor kinderen ook interessant; in ieder geval voor die van mij. Daarom deze week dezelfde informatie, maar dan meer geschikt voor jeugdige lezers.

Rick is tien jaar en denkt veel over dingen na, soms zelfs zonder dat hij het door heeft. Hij denkt dan vooral aan spannende dingen die gebeurd zijn of nog gaan gebeuren of situaties die hij niet zo leuk vindt. Piekeren dus.

Het advies wat je waarschijnlijk van je ouders en ook op school krijgt is om naar een volwassene te gaan als je merkt dat je piekert. Maar Rick merkt het dus zelf niet dat hij dit doet. Ik, als moeder, merk het soms pas als hij weer vaak klaagt over buikpijn of hoofdpijn. Soms kan ik ook aan zijn gezicht zien dat hij niet lekker in zijn vel zit.

Ricks vader bedacht toen om een ketting aan Rick te geven met het Yin Yang symbool er aan. Deze hanger zou Rick dan helpen meer in balans te komen. Dus niet meer vooral de negatieve dingen te zien, maar ook van de leuke dingen kunnen genieten.
Een goed idee, maar waar komt dit symbool eigenlijk vandaan en wat betekent het?

 

De oorsprong
Het Yin Yang symbool komt uit China en de woorden Yin en Yang worden voor het eerst genoemd in een oud Chinees boek. Dit boek heet de I Tjing en is ongeveer 1000 jaar voor Christus geschreven.
Fu Hsi heet de schrijver van het boek en hij vertelt in het boek dat alles wat bestaat ontstaan is uit één bron van energie. Dit noemen ze de universele energie en het wordt ook wel Tao of Chi genoemd. Deze energie is dus het begin van alles. Alles om je heen (jijzelf, de natuur, de spullen om je heen, maar ook de sterren en de hele aarde) is ontstaan uit deze energie en deze universele energie zit ook ín alles om je heen.

Die Chi kan zich op twee manieren laten zien en die twee manieren noemen we Yin en Yang. Alles dat bestaat heeft dus de universele energie in zich en dit betekent dat alles dat bestaat zowel Yin als Yang in zich heeft. Niets is alleen maar Yin of alleen maar Yang.

Yin en Yang zijn elkaars tegenpool, maar ze vullen elkaar ook aan, ze helpen elkaar en kunnen niet zonder elkaar. Door deze samenwerking ontstaat er een natuurlijke stroom, zoals de wisseling van de seizoenen (lente, zomer, herfst, winter) en het afwisselen van dag en nacht.

De betekenis

Dus alles is ontstaan uit de universele energie en alles dat bestaat heeft Yin en Yang in zich. In de wereld om je heen zie je die tegenstellingen: donker en licht, koud en warm, onder en boven.
Normaal zijn Yin en Yang in evenwicht en hierdoor is er ook evenwicht in onszelf en de wereld om ons heen. Wij zijn ook gezond en voelen ons fijn als Yin en Yang in balans zijn.

In het Yin Yang symbool houden wit en zwart elkaar in evenwicht. Beide helften zijn even groot, bovendien zit er een stukje Yin in Yang en een stukje Yang in Yin. Daarom is dit symbool ook het teken van balans, dat op de hele wereld wordt erkend. Het symbool is zo krachtig en de vorm zo duidelijk dat het hart de betekenis zonder verdere vragen begrijpt.

Yin is een energie die als negatief wordt gezien en die ook hoort bij donker, nacht, kou en dat soort dingen. Yang is een positieve energie en hoort bij licht, dag en warmte. Kijk maar in de tabel hieronder.

Als we iets negatief noemen, denken we dat het slecht en dus niet goed is. Maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn. De negatieve energie van Yin en de positieve energie van Yang zijn gewoon twee dingen die bij elkaar horen. De ene krijgt betekenis door de ander. Zonder licht weet je niet wat donker is. En als je het in de zomer warm hebt, ben je heel blij met een koude plons in het zwembad. Terwijl je in de winter juist blij bent als je je binnen kan opwarmen na het spelen in de koude sneeuw.

In de tabel hieronder staan nog veel meer dingen die je kan verdelen onder Yin en Yang.

Yin	Yang
Vrouwelijk	Mannelijk
Zwart	Wit
Donker	Licht
Koud	Warmte
Haat	Liefde
Maan	Zon
Passief	Actief
Water	Vuur
Onder	Boven
Voelen	Zien
Intuïtie	Ratio
Doen	Denken
Dood	Leven
Stilstaan/rust	Bewegen/actie
Negatief	Positief
Binnen	Buiten
Inademen	Uitademen
Zwaar	Licht
Sluiten	Openen
Ontvangen	Scheppen
Hard	Zacht
Aarde	Lucht/hemel
Noord	Zuid
Even	Oneven
Gebroken lijn	Doorlopende lijn

 

Rick en zijn ketting

Rick draagt zijn ketting graag. Alleen als hij gaat douchen, doet hij ‘m af. Hij vergeet ‘m dan wel eens weer om te doen. Maar als dit een paar dagen duurt dan merk ik dat hij ‘m mist.
De ketting past dan ook bij hem en hoort al echt bij hem. Rick is stoer, maar dus ook gevoelig en de ketting met het symbool ook. De ketting met het Yin Yang symbool is een goed idee geweest.

Voor dit stuk heb ik de volgende bronnen gebruikt:

-          www.relax-u.nl
-          www.reflextherapie.nl/yingyang.htm
-          www.encyclo.nl
-          www.menselijk-lichaam.com
-          www.tekensvanleven.nl
-          www.femna.nl

Groetjes, Esther