Weer (even) tijd voor een blog

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog plaatste. In die tijd waren er zaken die (veel) meer prioriteit hadden. Behalve dat mij de tijd ontbrak om met aandacht een blog te schrijven, merkte ik ook dat als het ritme eruit is het nog moeilijker is om de draad weer op te pakken.

Vandaag in ieder geval een update.

Mijn laatste berichten gingen over cijfers. Veel cijfers . . .  en dromen. Inmiddels kan ik bekend maken waarover die cijfers en dromen gaan. Vier weken geleden is manlief namelijk voor zichzelf begonnen. Hij is, zogezegd, ZZP-er!

Sinds 1 januari zit hij in de WW, na zo’n 25 jaar achtereen gewerkt te hebben. Thuis zitten is echt niets voor hem, sollicitaties leverden niets op, er bleek vraag te zijn op gebieden waar hij wat mee kan en wil, de stap om voor zichzelf te beginnen lokt. En dan kan het rekenen beginnen.

Het leek haalbaar, het UWV ging akkoord en meer contacten werden gelegd. Een spannnende tijd en een spannende beslissing.

Het voelde echter goed en dat doet het nog steeds. De cijfers (niet onbelangrijk) bevestigen dit. En als dan ook nog – nu we een maand verder zijn – de realiteit positief is . . . .

Naast al dat rekenen en documenten maken ben ik ook druk aan het haken geweest. Eind maart was er namelijk een Ladies Night waar Elisabeths Appelier stond met een stand. En natuurlijk wilde ik genoeg leuke dingen meenemen, ook gericht op de paasdagen. Haken was en is een ontspanning en zo zie ik het nog steeds. Maar het had ook prioriteit om goed voor de dag te komen. Dit resulteerde in een leuke verkoop op die avond én leuke opdrachten. Inmiddels heb ik zelfs mijn eerst privé-haakles mogen geven!

Daarnaast ben ik als redacteur betrokken bij een nieuw online tijdschrift: Natuurlijk Magazine.

En dus mag ik alle teksten lezen én ieder nummer een knutselidee verzorgen. Ook alweer leuk om te doen.

Ik vind het namelijk heerlijk om teksten te controleren op het gebruik van de Nederlandse Taal. En als die teksten dan ook nog eens, qua onderwerp, aansluiten bij mijn interesses . . . dan is het helemaal Feest!

De administratie voor Klus en Vlam – want zo heet het bedrijf van manlief – is nu voor mij een vaste taak. De laatste opdracht naar aanleiding van de Ladies Night wordt binnenkort opgehaald. Mijn eigen opdrachten (cadeaus voor familie en vrienden) worden gehaakt. En dan blijven de ideeën voor nieuwe producten gewoon doorgaan, mede dankzij een lief vriendinnetje. Tussendoor de overweging of ik nu wel of niet een KvK-nummer zal aanvragen, want misschien is dat toch wel interessant.

De moestuin is weer begonnen, het wandelen gaat gewoon door en het fietsen zou ik weer op willen pakken.

En blogs schrijven?

Ik denk dat dat minder gaat worden. De behoefte hiertoe is bij mij een heel stuk minder en zoals jullie hierboven hebben gelezen, heb ik veel te veel andere leuke dingen om te doen. Tja, en dan moet ik keuzes maken. En blogs schrijven staat niet bovenaan het prioriteitenlijstje . . .

Ze komen nog wel.

Soms.

Af en toe.

Als het zo uitkomt.

Als ik iets leuks, interessants of bijzonders te delen heb.

Liefs, Esther

Volop bezig met Elisabeths Appelier

De afgelopen weken ben ik veel bezig geweest met mijn webwinkel en van alles wat daarbij komt.

Nu was ik dit sowieso al van plan; ik vond het echt tijd om nieuwe dingen op dit vlak te gaan ondernemen. En toen ik werd gevraagd om met Elisabeths Appelier op een Ladies’ Night Out te gaan staan – een geweldige kans! – was dit voor mij reden om er echt voor te gaan.

De website is weer helemaal bijgewerkt. Nieuwe productgroepen zijn aangemaakt met de bijbehorende links en de foto’s aangepast. Nieuwe producten zijn toegevoegd.

Daarnaast ben ik volop aan het haken voor een opdracht. Laat haken nu míjn ontspanning zijn, dus daar maak ik graag tijd voor.

Bob en Rick hebben ieder een verzoekje ingediend voor een persoonlijk haakwerkje, daar hoop ik deze week mee te kunnen starten. In mijn hoofd ben ik daar echter al een tijdje mee bezig.

En naar de Ladies’ Night wil ik door mij uitgewerkte patronen en zelfmaakpakketjes meenemen. Deze plannen had ik al voor de website, maar ik vind het wel zo leuk om die avond ook dit aan te kunnen bieden. Bovendien kunnen de dames dan bij mij op advies vragen en op weg geholpen worden.

Ik ben heel benieuwd hoe die avond gaat verlopen en hoeveel bezoekers er komen, maar ik heb er echt zin in!

Dus ook het uitwerken van patronen vraagt de nodige tijd.

Tot slot ben ik de laatste weken veel actiever op Facebook, wat in ieder geval resulteert in meer likes en meer reacties.

Al met al een mooie afwisseling van haken, uitwerken en nieuwe ideeën ontwikkelen.

En al doende komen er steeds meer ideeën!

Liefs, Esther

PS. De Ladies' Night Out is trouwens op dinsdag 25 november a.s. in Heemskerk

Van het één komt het ander

In november heb ik zes tassen gemaakt: drie gymtassen en drie tassen voor de bibliotheekboeken. Dit deed ik zonder patroon; gewoon naar eigen inzicht. En als het dan ook nog lukt, is de voldoening extra groot.

Zelf was en ben ik tevreden met het resultaat.

In diezelfde periode ging ook het idee steeds meer vorm krijgen om een webwinkeltje te beginnen. Zoals jullie misschien weten is deze bij het begin van 2014 van start gegaan. In het begin heb ik mij vooral gericht op armbanden en gehaakte spulletjes. Maar het idee om het assortiment aan te vullen met stoffen tassen was er die hele tijd al. Ook bij mij gaat de tijd echter veel te snel. Of komt het omdat ik teveel dingen wil doen en teveel dingen leuk vind?

Deze week heb ik er gewoon tijd voor gemaakt!

De eerste twee tasjes zijn af en zal ik komende week op de website plaatsen.

Door bezig te zijn, krijg ik zoveel zin en inspiratie om nog meer te maken.

Dat wordt dus een goede tijdsplanning maken en genieten van de momenten dat ik helemaal op ga in het creëren. Dan kost het namelijk geen energie, maar levert het juist energie op.

Groetjes, Esther

Een overzicht van mijn laatste creaties

In de maanden oktober, november en december heb ik mij goed gehouden aan mijn voornemen om vaker creatief bezig te zijn. Het blijft zo leuk om te doen en ik krijg er zo veel energie van en steeds weer nieuwe ideeën. Met als toppunt (qua ideeën) natuurlijk mijn eigen webwinkeltje.

Eerder beloofde ik jullie om af en toe te laten zien wat ik gemaakt heb. Dat is er een tijdje niet van gekomen, omdat ik veel andere inspirerende ideeën had voor deze blog.
Maar deze week een overzicht.

Groetjes, Esther

Een slinger die ik samen met Ayla maakte en die nu in haar kamer prijkt

Twee keer drie tassen: voor Bob, Rick en Ayla in hun schoen

Verschillende windlichten, ook te gebruiken als pennenbakje
en heel leuk als cadeautje

Een leuke blouse voor Ayla,
net zoiets als ik voor mezelf maakte

Een keer iets anders.
Rond Kerst heb ik voor het eerst sinds jaren weer gekleid
en dit Kerst-/Yulestuk gemaakt

Het laatste project van december: een speciale
muts breien voor Ayla
(door een idee van de winterbeurs in Heemskerk)
(NB voor het eerst weer gebreid sinds 15 jaar ofzo
en dan nog zonder patroon)

Voortzetten lentegevoel

Bij gebrek aan lente buiten, ben ik binnen maar aan de slag gegaan.

In het verlengde van de gehaakte vlindertjes van vorige week heb ik vlinderkoekjes gebakken. Gewoon het ‘zandkoekjes’-recept met iets minder boter, honing (ook iets minder) in plaats van suiker en meer (vooral volkoren) meel – omdat de boter en honing samen voor wel heel veel smeuïgheid zorgden.
En zo hadden we dus weer een gevulde koektrommel. Hadden, want inmiddels is-ie weer leeg.


De afgelopen twee weken vond ik het te koud om te zaaien in de moestuin, maar ik wilde wel graag aan de slag. Al was het maar voor het gevoel dat het nieuwe seizoen gaat beginnen. Daarom maar binnen gezaaid: snijbiet, kropsla, doperwten, peterselie en dille. En buiten een pot met rucola – omdat rucola meer kan hebben.


En voor het lentegevoel: een fleurige haarband voor Ayla. Het past niet echt bij de winterkleding, die ze nog steeds draagt. Maar ooit gaat het toch wel lente worden . . .


Op naar de échte lente.
Groetjes, Esther

Project vlinders

De afgelopen week kwam er weinig uit mijn handen. Ik had duidelijk last van de kou. Alweer.
Maar ook met “niets doen” en een beetje fröbelen vliegt de tijd voorbij.

Echt nuttig was de belastingaangifte 2012 en meteen wijzigingen doorgeven voor de toeslagen over 2012 en voor de voorlopige aanslag 2013.

Inspirerend was het contact met een selecte groep mensen op internet. Daar heb ik deze week meer tijd ingestoken dan ik in een “normale” week zou doen. Het was goed om hier wat meer in te investeren, juist omdat deze groep mij motiveert, inspireert en ondersteunt in mijn zienswijze op de wereld.
(Lekker vaag, hè! Maar jullie zullen het hiermee moeten doen.)

Ontspannend én creatief was het haken van vlindertjes. Ik wilde iets maken (lees: haken) om aan de tak te hangen, die sinds december bij het voorraam hangt. Bloemen spraken me niet aan, net als eitjes, maar ik wilde wel iets lente-achtigs. Het werden dus vlinders; dertien in totaal, waarvan negen witte en vier gekleurde.
(In totaal heb ik er twee weken aan gewerkt.)


Nu maar hopen dat het komende week beter weer wordt, zodat ik verder kan met zaaien in de moestuin en lekker kan wandelen.
En anders vermaak ik me ook wel weer.

Liefs, Esther

Even stil staan en afsluiten

Deze tijd is eigenlijk een tijd om nieuwe plannen te maken en om weer naar buiten te gaan na een lange winter binnen zitten. Maar het komt er niet van. Inmiddels denk ik dat we eerst bepaalde zaken moeten afsluiten om ruimte te maken voor nieuwe dingen. Er zijn op dit moment nog dingen die ons tijd en energie kosten. Zaken die we graag los willen laten en waar we ook mee bezig zijn.

Zoals onze auto. Besteld in mei 2012, geleverd in december 2012 en tot afgelopen week met allerlei storingsmeldingen. Inmiddels lijkt het probleem verholpen (het lag aan de veer in het gaspedaal die door het aanpassingsbedrijf was vervangen), maar helemaal afgesloten is het nog niet. Ten eerste hebben we binnenkort een gesprek met de verkoper over hoe dingen gelopen zijn. Ten tweede gaat het bedienen van het gas – ik geef gas middels handbediening – nu een stuk zwaarder. Misschien moet dit wennen, misschien moet hier nog een aanpassing op gemaakt worden. Daarnaast heeft de autodealer veel tijd nodig gehad om het probleem te vinden en willen ze dit (gedeeltelijk?) verhalen op het aanpassingsbedrijf. Hopelijk gaat dit makkelijk en zonder onze tussenkomst, maar toch . . .
Ik zal blij zijn als dit allemaal achter de rug is.
En dan hebben we nog een energie slurpende situatie, waar ik hier – en plein public – even niets over schrijf.

Samen met een ziek kind (Ayla was de afgelopen week de hele week thuis met een fikse gehoorgangontsteking) en de aanhoudende kou (waar nu eindelijk een eind aan lijkt te komen) kom ik niet toe aan dingen die op mijn ‘to do’-lijstje staan: maandelijkse schoonmaakbeurt, opruimen van de moestuin, belastingaangifte doen, zomervakantie boeken.

Waar ik wel aan toe kwam: het haken van een leeuwtje voor Bob.
Voor Ayla had ik laatst een lieveheersbeestje gehaakt met hulp van een patroon van internet (http://grietjekarwietje.blogspot.nl/2011/10/haakpatroon-lieveheersbeestje.html).

Toen wilde Bob graag een leeuwtje die op zijn eigen ontworpen stripfiguur lijkt. Tja, daar was geen patroon van. Nu wel dus.
Bob en ik zijn erg tevreden over het resultaat.

Op de foto zie je links zijn tekening en rechts het gehaakte resultaat.

Wie interesse heeft in het patroon, laat het even weten. Dan werk ik het uit voor een ander blog.

Groetjes, Esther

Zieke kinderen en Sinterklaas

Vorige week maandag begon goed. Uit school meteen een stukje gefietst en de eerste boodschappen van de week gehaald. Thuis gekomen mijn blog geschreven en geplaatst. Nog even lekker op internet neuzen, want het zag er naar uit dat ik deze week niet veel te doen had, dus alle tijd om pakjesavond voor te bereiden.
Net toen ik aan het zoeken was naar een patroon voor een muts voor Ayla ging de telefoon: school. Of ik Ayla op wilde komen halen. Ze voelde zich niet lekker en had al overgegeven op school. Laptop uit, auto starten en mijn kleine meisje ophalen.
Ze was echt niet lekker en heeft die middag nog een paar keer moeten overgeven. Drinken wilde ze gelukkig wel, maar eten niet.
Bob en Rick kwamen na schooltijd één voor één thuis. Allebei niet lekker. Rick misselijk en Bob barstende hoofdpijn. Rick begon ook al snel met spugen, Bob volgde ’s nachts.
Lekker zooitje.

De hele verdere week heb ik de kinderen thuis gehad. Alleen Rick moest nog af en toe overgeven; alleen ’s avonds laat en hij regelde dit zelf (grote kerel). Maar hun buikjes bleven onrustig en er was weinig eetlust.

Tja, daar ging mijn gedachte dat ik rustig alles voor Sinterklaas kon voorbereiden. Nog wel de gedichten kunnen maken tijdens het middagrustuurtje van de kinderen. Vandaag dus maar inpakken, dan staat alles alsnog op tijd klaar.

Wel heel veel kunnen haken.

De muts voor Bob is af. Hij wilde de B er op. “Kan dat, Mama?”. Ja, hoor. Ik heb toch alle tijd om uit te vogelen hoe ik dat kan doen. En het is gelukt!

En voor Ayla heb ik een beany gemaakt; een grote muts, die aan de achterkant naar beneden hangt.




Voor mezelf wil ik ook zo’n muts maken, maar eerst ben ik nu bezig met een haarband voor Ayla, zodat ze ook haar oren warm kan houden wanneer ze staarten in haar haar heeft.
Hij was bijna klaar en vanochtend paste ik hem voor de zekerheid bij Ayla. Toch te kort. Dat wordt dus een stukje uithalen en hem langer maken.

Maar nu eerst de Sintspullen klaar maken.

Groetjes, Esther

Resultaat van een weekje ziek

Afgelopen week ben ik samen met de kinderen geveld door een buikvirus. Ayla kon na twee dagen weer naar school, maar Bob en Rick zijn van dinsdag tot en met vrijdag ziek thuis gebleven.
En wat deed ik?
Een beetje verzorgen (de kan met drinken gevuld houden, brood roosteren en appels in kleine plakjes snijden) en verder rustig aan.
Nu is echt rustig aan doen niet voor mij weg gelegd, dus heb ik even goed brood gebakken en met de kinderen de eerste pepernoten.
Verder veel gelezen en gehaakt.

Haken is voor mij inmiddels echt ontspanning geworden – al zal niet iedereen dat begrijpen – en ik heb nieuwe haarspulletjes en armbandjes gemaakt.
Ik ben tevreden met het resultaat en ik hoop dat anderen dat ook zijn.
(Het afgelopen half jaar verkoop ik ongeveer één product per maand via de buurtkapper. Het is niet veel, maar toch leuk om hiervan mijn materialenvoorraad op peil te houden. En het is gewoon leuk om te merken dat anderen mijn producten waarderen.)

Het is pas een jaar geleden dat ik mijzelf leerde haken. Dit najaar wilde ik mezelf leren breien, maar voorlopig heb ik nog te veel haakideeën.
Mijn nieuwe project?
Nieuwe mutsen voor de gezinsleden. Die van Freek is al af.

Groetjes, Esther