Weer (even) tijd voor een blog

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog plaatste. In die tijd waren er zaken die (veel) meer prioriteit hadden. Behalve dat mij de tijd ontbrak om met aandacht een blog te schrijven, merkte ik ook dat als het ritme eruit is het nog moeilijker is om de draad weer op te pakken.

Vandaag in ieder geval een update.

Mijn laatste berichten gingen over cijfers. Veel cijfers . . .  en dromen. Inmiddels kan ik bekend maken waarover die cijfers en dromen gaan. Vier weken geleden is manlief namelijk voor zichzelf begonnen. Hij is, zogezegd, ZZP-er!

Sinds 1 januari zit hij in de WW, na zo’n 25 jaar achtereen gewerkt te hebben. Thuis zitten is echt niets voor hem, sollicitaties leverden niets op, er bleek vraag te zijn op gebieden waar hij wat mee kan en wil, de stap om voor zichzelf te beginnen lokt. En dan kan het rekenen beginnen.

Het leek haalbaar, het UWV ging akkoord en meer contacten werden gelegd. Een spannnende tijd en een spannende beslissing.

Het voelde echter goed en dat doet het nog steeds. De cijfers (niet onbelangrijk) bevestigen dit. En als dan ook nog – nu we een maand verder zijn – de realiteit positief is . . . .

Naast al dat rekenen en documenten maken ben ik ook druk aan het haken geweest. Eind maart was er namelijk een Ladies Night waar Elisabeths Appelier stond met een stand. En natuurlijk wilde ik genoeg leuke dingen meenemen, ook gericht op de paasdagen. Haken was en is een ontspanning en zo zie ik het nog steeds. Maar het had ook prioriteit om goed voor de dag te komen. Dit resulteerde in een leuke verkoop op die avond én leuke opdrachten. Inmiddels heb ik zelfs mijn eerst privé-haakles mogen geven!

Daarnaast ben ik als redacteur betrokken bij een nieuw online tijdschrift: Natuurlijk Magazine.

En dus mag ik alle teksten lezen én ieder nummer een knutselidee verzorgen. Ook alweer leuk om te doen.

Ik vind het namelijk heerlijk om teksten te controleren op het gebruik van de Nederlandse Taal. En als die teksten dan ook nog eens, qua onderwerp, aansluiten bij mijn interesses . . . dan is het helemaal Feest!

De administratie voor Klus en Vlam – want zo heet het bedrijf van manlief – is nu voor mij een vaste taak. De laatste opdracht naar aanleiding van de Ladies Night wordt binnenkort opgehaald. Mijn eigen opdrachten (cadeaus voor familie en vrienden) worden gehaakt. En dan blijven de ideeën voor nieuwe producten gewoon doorgaan, mede dankzij een lief vriendinnetje. Tussendoor de overweging of ik nu wel of niet een KvK-nummer zal aanvragen, want misschien is dat toch wel interessant.

De moestuin is weer begonnen, het wandelen gaat gewoon door en het fietsen zou ik weer op willen pakken.

En blogs schrijven?

Ik denk dat dat minder gaat worden. De behoefte hiertoe is bij mij een heel stuk minder en zoals jullie hierboven hebben gelezen, heb ik veel te veel andere leuke dingen om te doen. Tja, en dan moet ik keuzes maken. En blogs schrijven staat niet bovenaan het prioriteitenlijstje . . .

Ze komen nog wel.

Soms.

Af en toe.

Als het zo uitkomt.

Als ik iets leuks, interessants of bijzonders te delen heb.

Liefs, Esther

Volop bezig met Elisabeths Appelier

De afgelopen weken ben ik veel bezig geweest met mijn webwinkel en van alles wat daarbij komt.

Nu was ik dit sowieso al van plan; ik vond het echt tijd om nieuwe dingen op dit vlak te gaan ondernemen. En toen ik werd gevraagd om met Elisabeths Appelier op een Ladies’ Night Out te gaan staan – een geweldige kans! – was dit voor mij reden om er echt voor te gaan.

De website is weer helemaal bijgewerkt. Nieuwe productgroepen zijn aangemaakt met de bijbehorende links en de foto’s aangepast. Nieuwe producten zijn toegevoegd.

Daarnaast ben ik volop aan het haken voor een opdracht. Laat haken nu míjn ontspanning zijn, dus daar maak ik graag tijd voor.

Bob en Rick hebben ieder een verzoekje ingediend voor een persoonlijk haakwerkje, daar hoop ik deze week mee te kunnen starten. In mijn hoofd ben ik daar echter al een tijdje mee bezig.

En naar de Ladies’ Night wil ik door mij uitgewerkte patronen en zelfmaakpakketjes meenemen. Deze plannen had ik al voor de website, maar ik vind het wel zo leuk om die avond ook dit aan te kunnen bieden. Bovendien kunnen de dames dan bij mij op advies vragen en op weg geholpen worden.

Ik ben heel benieuwd hoe die avond gaat verlopen en hoeveel bezoekers er komen, maar ik heb er echt zin in!

Dus ook het uitwerken van patronen vraagt de nodige tijd.

Tot slot ben ik de laatste weken veel actiever op Facebook, wat in ieder geval resulteert in meer likes en meer reacties.

Al met al een mooie afwisseling van haken, uitwerken en nieuwe ideeën ontwikkelen.

En al doende komen er steeds meer ideeën!

Liefs, Esther

PS. De Ladies' Night Out is trouwens op dinsdag 25 november a.s. in Heemskerk

Mijn eerste rommelmarkt

Afgelopen zondag ben ik met een buurvrouw naar een rommelmarkt geweest. Nee, niet om te struinen en zelf te kopen, maar juist om te verkopen. We kwamen op dit idee dankzij de buurtrommelmarkt waar we beiden in mei aan mee deden.

 

Ik wil namelijk graag met mijn producten van Elisabeths Appelier naar de mensen toe, zodat ze kunnen zien wat ik maak en hoe het er in het echt uit ziet. “Echte” markten zijn te duur om te gaan staan. Dat haal ik er niet of nauwelijks uit met mijn verkoop en ik wil de prijzen niet duurder maken.

En dus leek een rommelmarkt mij een goede gelegenheid.

Het resultaat viel echter tegen. In tegenstelling tot de buurtrommelmarkt, waar ik nog wat zelfgemaakte spullen verkocht, heb ik nu niets verkocht uit mijn webwinkel. Wel heb ik visitekaartjes meegegeven aan geïnteresseerden, maar verkopen is toch leuker.

Ook het verkopen van “rommel” liep niet denderend. Daar had niet alleen ik, maar veel kraamhouders last van. Helaas!

‘Tja, waar ligt dat dan aan?’ gaat er sinds gistermiddag door mijn hoofd.

Heb ik niet de goede spullen? Zijn mijn prijzen te hoog? Had ik het niet mooi genoeg uitgestald?

Of was gewoon het publiek niet goed? Het publiek was beperkt; er was wel een gestage doorstroom, maar echt veel bezoekers? Nou, nee. Ook bestond het publiek vooral uit ouderen, er waren weinig kinderen en als er al kinderen kwamen, waren het vooral jongens.

Lag het aan de locatie? Bij een Fort, niet zichtbaar vanaf de weg?

 

Ik wil nog niet opgeven, maar er knaagt wel een stemmetje die zegt: ‘Is het wel haalbaar wat ik wil? Zijn er wel mensen die mijn zelfgemaakte spullen willen kopen? Moet ik niet alleen voor vrienden en familie haken, voor cadeautjes enzo?’

Ik wil echter nog niet toegeven aan dat stemmetje. Op Facebook hoor ik positieve geluiden over mijn creaties. Bovendien heb ik nog genoeg ideeën om ook andere dingen te gaan maken en al doende zullen de ideeën alleen maar blijven komen, is mijn ervaring.

Maar goed. Wat dan nu te doen?

Ga ik binnenkort naar een rommelmarkt in het buurthuis, waar de tafels iets kleiner, maar ook goedkoper zijn dan gisteren? Of ga ik, samen met de buurvrouw, naar een grootschalige rommelmarkt waar veel publiek op af schijnt te komen? De tafels zijn hier een stuk duurder, maar ook twee keer zo groot, waardoor we samen één tafel kunnen nemen. Het publiek moet hier ook entree betalen, maar is dat een nadeel of juist een voordeel?

Wat zal het worden? Ik ga er nog eens over nadenken. En als jullie ideeën hebben: kom maar op!

Groetjes, Esther

Van het één komt het ander

In november heb ik zes tassen gemaakt: drie gymtassen en drie tassen voor de bibliotheekboeken. Dit deed ik zonder patroon; gewoon naar eigen inzicht. En als het dan ook nog lukt, is de voldoening extra groot.

Zelf was en ben ik tevreden met het resultaat.

In diezelfde periode ging ook het idee steeds meer vorm krijgen om een webwinkeltje te beginnen. Zoals jullie misschien weten is deze bij het begin van 2014 van start gegaan. In het begin heb ik mij vooral gericht op armbanden en gehaakte spulletjes. Maar het idee om het assortiment aan te vullen met stoffen tassen was er die hele tijd al. Ook bij mij gaat de tijd echter veel te snel. Of komt het omdat ik teveel dingen wil doen en teveel dingen leuk vind?

Deze week heb ik er gewoon tijd voor gemaakt!

De eerste twee tasjes zijn af en zal ik komende week op de website plaatsen.

Door bezig te zijn, krijg ik zoveel zin en inspiratie om nog meer te maken.

Dat wordt dus een goede tijdsplanning maken en genieten van de momenten dat ik helemaal op ga in het creëren. Dan kost het namelijk geen energie, maar levert het juist energie op.

Groetjes, Esther