Sint Maarten

Vanavond is het Sint Maarten.
Voor degenen die het niet kennen: dit is een gebruik waarbij de kinderen na het avondeten – dus in het donker – met een lampion naar buiten gaan en bij iedere voordeur een Sint Maartenliedje zingen. Als beloning krijgen ze dan wat lekkers van degene die in dat huis woont. En dan op naar het volgende huis.
Dit is een gebruik dat vooral in Noord-Holland gevierd wordt en soms ook in enkele kleine gebieden elders in het land.

Maar waar komt deze viering vandaan?
11 November is de naamdag van de heilige Sint Martinus. Deze Martinus werd in 316 in Hongarije geboren en als 15-jarige werd hij soldaat in het Romeinse leger. Het meest bekende verhaal van Martinus is de dag dat hij aan het eind van de dag terugkwam bij de stadspoorten en daar een verkleumde bedelaar aantrof. Hij had geen geld of eten om te delen. Maar hij wilde de arme man toch helpen. Daarop scheurde hij zijn rode soldatenmantel door midden en gaf de helft aan de bedelaar.

Later werd 11 november de dag waarop de inmiddels heilig verklaarde Sint Maarten vereerd werd. De kinderen kregen die dag vrij en werden getrakteerd, bijvoorbeeld doordat er met lekkers gestrooid werd. Dit gebruik is langzaamaan verdwenen – de kinderen mogen vandaag gewoon naar school. Nu gaan de kinderen dus langs de huizen om het lekkers op te halen.

Veel snoep, veel suiker
Sint Maarten betekent over het algemeen veel snoep en dus suiker. Vooral de mini chocoladereepjes zijn gewild om uit te delen, maar ook ander snoepgoed met een overgroot bestanddeel aan suiker worden vaak gegeven.
En ja, nu mag Ayla dus sinds twee jaar geen suiker meer. Dat advies kregen wij een week voor Sint Maarten! En dan hadden we natuurlijk kunnen zeggen: ‘Doe maar wel mee, en dan gaan we daarna stoppen/minderen met suiker.’ Maar daarna komt Sinterklaas en dan Kerstmis. En zo zou er steeds weer een reden zijn om het vooruit te schuiven. Dat hebben we dus niet gedaan. We zijn er meteen voor gegaan en Bob en Rick doen enigszins mee.

De afgelopen twee jaar heb ik nog gewoon snoep uitgedeeld. Vorig jaar wel tegen mijn principes, maar soms loopt het zo. Maar dit jaar deel ik geen snoep uit. Ook geen mandarijntjes of mini-appeltjes (die ook nog wel eens uitgedeeld worden). Ik heb potloden en gummetjes gekocht. Onze kinderen vinden het een top-idee. Het is afwachten wat morgen de reacties zijn bij de andere kinderen.

Bron: http://www.beleven.org/feest/sint_maarten

Groetjes, Esther

Recept – kruidkoekjes met verschillende variaties

Laatst heb ik een variatie gemaakt op een recept wat ik wel vaker gebruik. En hierbij wil ik graag dit recept met haar variaties met jullie delen.

Kruidkoekjes (zonder suiker)

- 100 gram bloem (volkoren of gewone bloem, ik gebruikte een mengsel van 50 gram volkoren en 50 gram gewone bloem)
- 50 gram boekweitmeel
- 1 afgestreken tl. bakpoeder
- 80 gram roomboter (ik gebruik liever vloeibaar boter, dat mengt makkelijk)
- 50 gram appelstroop
- 1-3 afgestreken tl. speculaaskruiden (naar smaak)
- 1-2 tl. kaneel (naar smaak)

Meng bloem, boekweitmeel, bakpoeder, speculaaskruiden en kaneel in grote kom door elkaar.
Voeg de boter en appelstroop toe en kneed met je handen tot een samenhangend deeg.
Haal de bakplaat uit de oven en leg er bakpapier op.
Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius.
Vorm van het deeg koekjes. Leg elk koekje op de bakplaat
Bak de koekjes gedurende 15 minuten in de oven.
Laat ze afkoelen op een rooster.

Variatie 1: Voeg een handje rozijntjes toe.
Variatie 2: Gebruik geen speculaaskruiden en kaneel, maar 2 tl. anijspoeder. Voeg verder 25 g rozijntjes, 25 g. hazelnoten en 25 g. muesli toe aan het deeg.
Variatie 3: Gebruik geen speculaaskruiden en kaneel, maar 1 tl. anijspoeder en een ½ tl. venkelzaadjes toe. Voeg verder nog 25 g. cranberries en 25 g. havermout toe.

Dan krijg je dit soort koekjes:

Zelf maak ik dit recept meteen in tweevoud, want de koekjes zijn hier erg geliefd en met vijf koeketers zijn ze toch wel binnen een week op.

Oorspronkelijk recept heb ik van internet: http://suikerwijzer.nl/suikervrije-kruidnoten-pepernoten/. Het recept is dus bedoeld voor kruidnootjes, maar voor koekjes vind ik het lekkerder. Voor kruidnootjes heb ik weer een ander recept. Zie ook elders op mijn blog http://www.estherav.blogspot.nl/2012_11_01_archive.html.

Veel bakplezier.
Groetjes, Esther

Serendipiteit, de kunst van het vinden

Je zal misschien denken: serendipiteit, wat is dat nou weer?
Nu, zoals de titel al zegt, is het de kunst van het vinden.

De term serendipiteit wordt vaak gebruikt voor alles wat ‘toevallig’ op je pad komt, maar eigenlijk betekent het dat je niet vindt waar je naar op zoek bent, maar dat je tijdens die zoektocht iets ontdekt waar je niet naar op zoek was. Het leven geeft je op deze manier aanwijzingen die je vooruithelpen of die je iets nieuws laten ontdekken.

Op deze manier zijn er allerlei ontdekkingen gedaan, zoals het uitvinden van klittenband en penicilline.

Zo kwam de bedenker van klittenband thuis van een wandeling in het bos, waarbij zijn hond onder de klitten zat. Je weet wel, die kleefballetjes van kleefkruid. Deze klitten zaten goed vast in de haren en na het losmaken heeft hij zo’n plakkerige klit onder de microscoop gelegd, zag de haakjes en kwam zo op het idee van klittenband.


Ook penicilline was een toevalstreffer. Een laborant, Alexander Fleming, was bezig zijn laboratorium op te ruimen toen hij een bacteriekweek tegenkwam waar een schimmel bij was gekomen. Deze bacteriegroep bleek niet verder gegroeid. Doordat Alexander Fleming op dat moment het eigenlijke doel van de bacteriekweek los kon laten en open stond voor wat hij zag, heeft hij de penicilline ontdekt.

Dat is de kunst: los laten van waar je eigenlijk naar op zoek was, open staan voor wat je wel vindt én hier ook iets mee doen. Dit doet een beroep op je intuïtie.
Wij, mensen, vertrouwen sterk op ons verstand. Bij een belangrijke beslissing zoeken we informatie op, vragen we advies aan anderen en wegen we de zaken af. We denken dan dat we een heel bewuste keuze maken. Onderzoek toont echter aan dat beslissingen toch vaak sterk beïnvloed worden door onbewuste processen die in ons plaatsvinden.

Albert Einstein zei ooit: ‘Het intellect heeft niet zoveel te doen als het gaat om ontdekkingen. Je maakt een sprong in bewustzijn – je kunt het intuïtie noemen of iets anders – en opeens valt de oplossing je in de schoot, zonder dat je weet hoe of waarom dat is gebeurd.’
Je zou dit het stemmetje kunnen noemen dat iedereen waarschijnlijk wel eens in zijn hoofd hoort. Soms of vaak (dit verschilt per persoon) luisteren we niet naar dit stemmetje en achteraf bedenk je je dat je beter wel had kunnen luisteren. Bijvoorbeeld als je drijfnat thuis komt en voor vertrek nog even gedacht had om je regenpak mee te nemen. Of als je weg gaat voor een fietstocht en terwijl je de deur op slot draait even denkt dat je misschien wel je fototoestel mee kan nemen. Maar dit doe je niet, want waarom kan je die nu nodig hebben? En onderweg kom je dan een prachtig stukje natuur tegen dat gewoon vraagt om een foto!
De kunst is om wel naar dit stemmetje te luisteren.

Wat nou als jij de kans op serendipiteit wilt vergroten, wat kan je dan doen?
- Laat het idee los dat je altijd diep moet nadenken om een oplossing te vinden.
Durf er op te vertrouwen dat alles wat je zoekt er al is; je moet er alleen even opkomen.
- Neem rustmomenten. Wanneer je alleen maar loopt te haasten en te rennen, dan is er geen ruimte voor ingevingen.
- Luister naar je buikgevoel. Wanneer beslissingen je vooral angst en spanning opleveren, onderzoek dan waar die angst vandaan komt. Ben je bang voor het nemen van de beslissing? Ben je bang voor wat anderen ervan vinden? Of ben je bang voor wat de consequentie is van je keuze? Door je gevoel te onderzoeken én deze te durven volgen kan je bij je intuïtie komen.
Maar let op: je kan dus angst voelen wat anderen van je keuze vinden, maar tegelijk blij en vrolijk worden van de consequentie van die beslissing. Aan jou de keuze wat je belangrijker vindt.

De aanleiding voor deze blog is een artikel in de Happinez nummer 7, jaargang 2012.

Zoekt en gij zult iets anders vinden.

Liefs, Esther

Behaalde resultaten van mijn creativiteitsvoornemen

Twee weken geleden vertelde ik al dat ik de komende tijd vaker creatief bezig wil zijn.
De afgelopen weken is mij dat goed gelukt en hierbij wil ik mijn resultaten graag met jullie delen.

Sfeervol voor de komende, donkere tijd.

Twee windlichtjes om een waxinelichtje in te branden.

Een blouse van een lekker-makkelijk-maken model

Nieuwe versiering bij het voorraam

Eerst hingen er vlindertjes (zie mijn eerdere blog: http://www.estherav.blogspot.nl/2013/03/project-vlinders.html) maar dat vond ik meer voor de lente en de zomer. Nu mocht het wel wat herfstiger.

Nog veel meer plannen.
Als er weer wat projecten af zijn, zal ik het met jullie delen.
(Behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst, maar het belooft wel veel goeds.)

Groetjes,
Esther

Fibromyalgie, wat helpt?

Het is een tijdje geleden dat ik over ‘mijn’ fibromyalgie schreef. Het is dan ook niet iets waar ik iedere dag of zelfs iedere week mee bezig ben. Dat is wel eens anders geweest.
Zo’n vier jaar geleden stond ik met fibro op en ging er mee naar bed. Zelfs ’s nachts was ik er vaak mee bezig, als ik weer eens niet kon slapen door de pijn en me ergerde omdat ik al zo moe was.

Wat is er veel veranderd in die vier jaar.
Maar wat zorgt er nu voor dat het nu zo goed gaat? Daar is – helaas – geen eenduidig antwoord op. (Was het maar waar!)
Ik denk – of eigenlijk weet – dat het voor mij een combinatie is:
- geen vlees meer eten;
- het eten van geraffineerde suiker en andere bewerkte producten vermijden;
- niets ‘moeten’ en zo stress verminderen;
- iedere dag bewegen (wandelen of fietsen);
- yoga voor het slapen gaan om zo ontspannen in slaap te vallen én mijn lijf soepel te houden/maken;
- regelmatig mediteren;
- gebruik van homeopathische geneesmiddelen en voedingssupplementen;
- accepteren dat het is zoals het is;
- genieten van de dingen die wel gaan.
(Deze lijst staat in willekeurige volgorde, de één is voor mij niet belangrijker dan de ander.)

Voor mij is dit allemaal terug te leiden tot bewust leven. Behalve de bovenstaande punten hoort daar ook de natuur bij; in de natuur zijn, de natuur eten, de seizoenen volgen.

De stroming van minder (minder werken, minder consumeren, minder luxe) die een deel van de samenleving oppakt, lijkt mij goed passen bij mensen met fibromyalgie. Dit zorgt namelijk voor minder stress, meer rust en meer bewustzijn. Voor mij voegt het in ieder geval goed. Voor anderen misschien ook?

Groeten, Esther

Een creatief najaar

Mijn voornemen voor de komende periode is om vaker creatief bezig te zijn.
Waarom?
- Omdat ik nog zoveel creatieve wensen heb (en er komen er steeds meer bij).
- Omdat het zo fijn voelt als ik weer iets moois gemaakt heb.
- Omdat het bezig zijn voor mij een meditatieve werking heeft.

De herfst is begonnen en dat houdt nu eenmaal in dat de dagen korter worden en het weer minder warm en zonnig, maar juist guurder wordt. Een periode waarin ik vaker binnen zal zijn (en ook wil zijn) en die tijd kan ik maar beter goed gebruiken.

Afgelopen week ben ik goed van start gegaan. Mijn oude naaimandje puilde uit en het speldenkussen was af.

Een nieuw speldenkussen had ik al (gemaakt door mijn moeder, van dezelfde stof als een babyjurkje dat ik ooit droeg). En hier hoorde dus een nieuw – én groter – naaimandje bij.
Zie hier het resultaat:

Dit leek me trouwens een goed project om mee te beginnen, zodat ik nu nog makkelijker en met meer zin de volgende naaiprojecten op kan pakken.

Groetjes, Esther

Boekrecensie: Mariëtte Aerts, een voor mij tot voor kort onbekende schrijfster

Als door toeval kwamen een aantal boeken van Mariëtte Aerts op mijn pad. Het leken mij wel leuke boeken – veel verhaal, maar toch niet te ingewikkeld – en dus ideaal voor de vakantie.

Al lezende twijfelde ik al of deze boeken bedoeld zijn voor volwassenen of voor (grote) kinderen. Achteraf ben ik gaan zoeken op internet en bleken het kinderboeken te zijn. Dat maakt ze echter niet minder leuk.

Dus of je nu op zoek bent naar een fantasievol, spannend boek voor je tiener of zelf op wilt gaan in een boek over heksen of een trilogie over elfen, feeën en andere fantasiefiguren, ik vind de boeken van Mariëtte Aerts in beide gevallen een aanrader.

‘Heksenhei’ gaat over twee kinderen uit de bovenbouw van de basisschool die gefascineerd zijn door de hei en een vervallen huisje midden op die hei. Door een verdwijning van een klasgenoot en het zien van dwaallichten en andere vreemde verschijnselen, raken de twee verstrikt in een magisch en spannend verhaal.

De trilogie over Huize Elfea bestaat uit de boeken ‘Dragans List’, ‘De Spreukenzinger’ en ‘Een Duister Gilde’ en speelt zich af in een wereld dat parallel loopt aan onze wereld, maar dan in een andere tijd en dimensie. Een plattegrond in de boeken laat je zien hoe dit Europa eruit ziet en waar het verhaal plaatsvind. De verhaallijn is zo veel omvattend dat ik dat hier niet kort kan vertellen. De ene ontwikkeling volgt na de andere. In een ‘gewoon’ boek zou het té zijn, maar juist omdat dit boek al zo fantastisch (dus vol fantasie) is, maken al die verwikkelingen ook niet meer uit.
Het zijn drie boeken vol elfen, feeën, elfeas (kruisingen tussen elfen en feeën), andere volkeren, hersenschudders, spreukenzingers, magiërs, dwerfen, chaoti en piraten.

Wie weet lees ik de boeken nog eens voor aan de kinderen . . . .

Veel leesplezier. En ik hoor graag wat jullie van deze boeken vinden.

Groetjes, Esther