Liefde

Dit is de derde blog die ik schreef op die avond dat ik een orakelkaart trok (link), maar eigenlijk andere plannen had.

Tijdens nieuwe en volle maan wil ik een kaart trekken. Vooral om op die manier de kaarten beter te leren kennen, maar ik merk ook dat ze mij tot inzichten leiden.

Soms heb ik echt een vraag, soms is mijn vraag alleen: welke kaart past de komende tijd bij mij? (Zo ook deze keer trouwens.)

Ik schud de kaarten en maak een waaier van de kaarten. Tot nu toe is mijn ervaring dat er altijd wel een kaart is die mijn aandacht trekt. Ik kijk dan nog eens goed en als de kaart blijft trekken pak ik ‘m.

Deze keer trok ik de kaart met de subtitel ‘liefde’. Een mooie kaart die mij meteen deed denken aan: liefde (hoe verrassend!). Liefde voor anderen, liefde van anderen, maar ook liefde voor mezelf.

Het begeleidende boekje schreef hierover:

‘Liefde is de drijvende kracht, die ons doet voortgaan in het leven, ons inspireert, en de motivatie voor ons handelen.’

Dat gun ik iedereen, om dat te mogen ervaren. Want dat wat je liefde doet, kost nauwelijks of zelfs geen energie. Het levert juist energie op!

Liefde is inderdaad de drijvende kracht, de grote inspiratiebron.

Omarm de kansen die het leven je biedt, vecht niet tegen het leven. Geniet!

Voel de liefde in alles en geef haar door.

Een mooi inzicht op een mooie avond, die mij vroeg om gedeeld te worden.

En wanneer kan ik dat beter doen dan zo vlak voor Kerst.

Liefs, Esther 

(Ik gebruik de kaarten van het Elfenorakel van Tuatha Na Side.)

Bob 13 jaar!

Vandaag is het 13 jaar geleden dat Bob geboren werd.
Een mooie gelegenheid om een paar leuke foto's te delen.

V.l.n.r. boven: 12de verjaardag, spelen als oud opaatje in het bos (mei 2014).
beneden: duiken met Papa (juli 2014), nog een berichtje lezen voordat hij naar schoolgaat (18/12/14)

Even relaxen (september 2014)

Onze knappe man
(gemaakt tijdens een fotoshoot - juni 2014)

Bob, blijf nog maar even zo verder groeien. Je wordt steeds mooier - en niet alleen qua uiterlijk.

Liefs, Esther

Ruim een maand na de dip

Anderhalve maand geleden plaatste ik een blog die niet zo vrolijk gestemd was. Ik zat er toen ook echt even door heen en veel klachten, die ik maar benoem als fibromyalgie-klachten, waren heftig aanwezig.

Fibromyalgie leg ik vaak kortweg uit als ‘weke-delen-reuma’ en ‘chronisch pijnsyndroom’. Twee termen die gezamenlijk redelijk de lading dekken. Er komt echter ook zeker een portie vermoeidheid, slaapproblemen en neerslachtigheid bij kijken, samen met buikklachten en andere griepachtige klachten.

Fibromyalgie is onderhevig aan weersveranderingen en stress en spanningen. Een gelijktijdige samenloop van die omstandigheden is absoluut niet handig, merkte ik. Want wat speelde er?

-          Flink herfstig weer (dus: nat, vochtig, koud, wind).

-          Mijn man die door zijn weer gedurende meerdere weken bijna alleen in de weekenden thuis was.

-          Spanningen op zijn werk en inmiddels weten we dat zijn contract niet verlengd gaat worden.

En toen zei mijn lijf: ‘Ho! Stop! Ik doe het niet meer!’ 

Inmiddels gaat het een heel stuk beter. Maar hoe kijk ik nu terug op de afgelopen periode?

Ik zie het als dat mijn lijf een adempauze afdwong, waardoor ik stil kon staan bij dat wat er speelde en hierin ook mijn positie kon bepalen.

Nu kan hier rustig naar kijken (naar alles wat er speelt) en zien dat we gerichte acties ondernemen. Onze intentie is goed, onze inzet is goed.

Het komt goed.

En ik? Ik voel me goed.

Ja, natuurlijk zijn er nog genoeg dingen die ik zou willen, of die ik zou willen kunnen.

Dus wat willen we nog meer? Nou . . . een baan voor manlief zou best fijn zijn . . .

Liefs, Esther 

Overdaad schaadt

Laatst schreef ik over de verleidingen van koek, chips en vooral chocola en dat die bij mij vooral opspelen als ik pijn heb.

Vlak na het plaatsen van deze tekst dacht ik terug aan een ingeving die ik eerder had, maar juist nu – door deze blog – meer bewust werd.

Eigenlijk gaat het om twee ingevingen:

1. Tussendoortjes eten we vaak uit verveling (ik spreek over we, want ik vermoed dat dit voor velen geldt).

Als ik maar gewoon lekker bezig ben en helemaal op ga in die bezigheid dan taal ik niet naar een snackmoment. Pas als ik stop – soms ver na mijn gebruikelijke lunchtijd – voel ik de trek.Juist op momenten dat ik even niets doe – al is het maar even – denk ik aan al het beschikbare lekkers. En dat leidt meteen tot de tweede ingeving.

2. Onze valkuil is dat we omringd worden door verleidingen.

Er is hier zoveel aanbod en diversiteit aan eten; de winkels puilen uit. Zelfs in de natuurwinkels is er een gangpad vol me lekkers, dat we niet (echt) nodig hebben qua voedingswaarde. Ook in huis is er voldoende te vinden. Dan vraagt het echt om beheersing om deze verleidingen te weerstaan.

En zo moest ik denken aan de logeerpartijtjes bij mijn oma. Bij de thee kreeg ik (en de rest van de aanwezige volwassenen ook) één koekje of twee blokjes chocola (je weet wel, die van Verkade). En als we ’s avonds een spelletje speelden en daar een borrel of frisje bij dronken dan kreeg ieder één minibakje met studentenhaver (ik denk dat het hooguit 40 gram geweest kan zijn).

Nu kan ik me dit al bijna niet meer voorstellen. Als we al studentenhaver eten, gaat het met handjes tegelijk. Vaker echter is het een bakje (of twee) chips. Koekjes gaan vaak per twee en zo’n klein stukje chocola: wie neemt dat nog?

Groetjes, Esther

Volg het gevoel!

Op een avond had ik mij voorgenomen om een haakproject af te ronden, gewoon omdat het tijd werd dat het afkwam en omdat het leuk is om iets dat bijna af is helemaal af te maken. De details toe te voegen en zo het totaalplaatje compleet te maken.

Die dag was het nieuwe maan en – toen ik later dan meestal beneden kwam van het naar-bed-breng-ritueel – heb ik eerst mijn orakelkaarten en maandagboek gepakt. Om meer te ontdekken over en hoe ik reageer op de maancyclus heb ik mij voorgenomen om een jaar lang met volle én nieuwe maan (en eventueel ook tussendoor) op te schrijven hoe ik mij voel en hoe ik functioneer. Ook wil ik die momenten gebruiken om een orakelkaart te trekken, om die zo beter te leren kennen.

Al doende en schrijvende verdween mijn zin tot haken en in elkaar zetten totaal.

Ik werd loom, lekker loom.

Voorheen had ik mezelf gedwongen om toch aan de slag te gaan en mijn plannen uit te voeren. Maar nu volg ik mijn gevoel.

Ik kruip lekker in mijn luie stoel met een mok thee binnen handbereik. De kaarsen aan, de radio en tv blijven uit. Ik hoor alleen het gebrom van een lamp en het gerommel van de gerbils.

Wel pak ik er een schrijfblok bij. Daar heb ik namelijk wel zin in: schrijven. Ik heb inspiratie voor wel drie blogs. Kijken of ik die op papier kan zetten.

Nog steeds lekker loom in mijn luie stoel. De kaarsjes aan.

(Zo, één blog is klaar.)

Groetjes, Esther

Volop bezig met Elisabeths Appelier

De afgelopen weken ben ik veel bezig geweest met mijn webwinkel en van alles wat daarbij komt.

Nu was ik dit sowieso al van plan; ik vond het echt tijd om nieuwe dingen op dit vlak te gaan ondernemen. En toen ik werd gevraagd om met Elisabeths Appelier op een Ladies’ Night Out te gaan staan – een geweldige kans! – was dit voor mij reden om er echt voor te gaan.

De website is weer helemaal bijgewerkt. Nieuwe productgroepen zijn aangemaakt met de bijbehorende links en de foto’s aangepast. Nieuwe producten zijn toegevoegd.

Daarnaast ben ik volop aan het haken voor een opdracht. Laat haken nu míjn ontspanning zijn, dus daar maak ik graag tijd voor.

Bob en Rick hebben ieder een verzoekje ingediend voor een persoonlijk haakwerkje, daar hoop ik deze week mee te kunnen starten. In mijn hoofd ben ik daar echter al een tijdje mee bezig.

En naar de Ladies’ Night wil ik door mij uitgewerkte patronen en zelfmaakpakketjes meenemen. Deze plannen had ik al voor de website, maar ik vind het wel zo leuk om die avond ook dit aan te kunnen bieden. Bovendien kunnen de dames dan bij mij op advies vragen en op weg geholpen worden.

Ik ben heel benieuwd hoe die avond gaat verlopen en hoeveel bezoekers er komen, maar ik heb er echt zin in!

Dus ook het uitwerken van patronen vraagt de nodige tijd.

Tot slot ben ik de laatste weken veel actiever op Facebook, wat in ieder geval resulteert in meer likes en meer reacties.

Al met al een mooie afwisseling van haken, uitwerken en nieuwe ideeën ontwikkelen.

En al doende komen er steeds meer ideeën!

Liefs, Esther

PS. De Ladies' Night Out is trouwens op dinsdag 25 november a.s. in Heemskerk

Natuurgerichte spiritualiteit en hekserij

Twee weken geleden schreef ik over mijn natuurgerichte spiritualiteit. Mogelijk dat bij sommigen – bij hen die bekend zijn met de begrippen – de vraag op kwam of ik mij dan bezighoud met hekserij. 

Het antwoord op die vraag is afhankelijk van wat je onder hekserij verstaat.

Denk je aan iemand die samen met anderen in een cirkel danst en in trance raakt: nee, dat ben ik niet. (Hoewel ik niet uitsluit dat ik ooit in een cirkel zal dansen met anderen, maar in trance raken, dat trekt me niet.)

Denk je aan iemand die kruiden verzamelt om in te zetten bij kwaaltjes: ja, dat ben ik wel.

Denk je aan iemand die ’s nachts – vooral met volle maan – naakt of in een gewaad rituelen uitvoert: nee, dat past ook niet bij mij. (’s Nachts slaap ik liever.)

Denk je aan iemand die overdag wel eens de tijd neemt om een situatie/sfeer te scheppen waar ze zich even kan afsluiten en heel gericht bezig is met energie: ja, dat past wel bij mij.

Hekserij past bij mij als dit betekent dat ik bewust leef, dat ik de energie om ons heen gebruik om me goed te voelen, dat ik de signalen van mijn lijf ook echt als signalen zie en hier naar luister, dat ik goed voor de natuur, mijn naasten en mezelf wil zorgen.

Wat betekent dit voor mij in de praktijk?

Ik volg graag de maancyclus bij activiteiten in de moestuin, maar merk ook dat dit doorspeelt bij het huishouden en/of het maken en afronden van plannen.

Ik leef bewust met de seizoenen. Ik zoek de natuur op om de seizoenen te ervaren en volg de natuur in mijn gedrag door meer actie in lente en zomer en meer rust in herfst en winter.

Tijdens wandelingen kijk ik of ik kruiden herken of let ik op kenmerken van planten die ik later thuis op kan zoeken. Geregeld werk ik een kruid uit door zelf een document te maken met daarin de gevonden informatie. Zo maak ik mijn eigen naslagwerk én leer ik meer kruiden kennen. (Dit kost echter meer tijd dan me lief is; er zijn dan ook heel veel kruiden en andere bruikbare planten.)

Ik zet regelmatig thee van verzamelde kruiden bij klachten waarvan ik heb onderzocht wat er bij past, zoals menstruatiepijn, keelpijn en (spannings-)buikpijn.

Ook zoek ik informatie op (en maak daar documenten van) over de jaar- en maanfeesten. Hierdoor maak ik mijn eigen naslagwerk, waarin ik terugvind wat bij die tijd past.

Ik ben er niet alleen solo mee bezig, hoewel bij de praktische, uitvoerende activiteiten tot nu toe wel, maar heb door deze interesse, deze levenswijze ook leuke contacten via de sociale media. Er zijn heel wat facebookgroepen en fora. Eén daarvan heeft tot een online uitwisselingsgroep geleid. Deze groep bestaat niet meer, maar heeft wel vriendschappen opgeleverd.

Van het één komt het ander en daardoor ben ik nu begeleider van een groep – vooral – vrouwen, die een online cursus hekserij volgen. Het contact met deze leden laat ook mij nadenken over alle informatie, kennis en ervaringen. Ik wil dat zij niets zomaar voor waar aannemen en wil dat zelf ook niet.

Wat is voor mij nu het meest waardevol van dit alles?

Dat ik mij goed voel, is de belangrijkste. Daarnaast is de vriendschap met E. zeker een aanwinst. We kennen elkaar nog geen twee jaar, maar wat voelt het vertrouwt (en dat terwijl zij 14 jaar jonger is dan ik). Ik hoop dat onze vriendschap nog heel veel jaren mag duren.

Roept deze blog vragen op, stel ze gerust. Ik zal proberen ze zo open mogelijk te beantwoorden.

Liefs, Esther