Strandfoto's

Deze week genoten van twee heerlijke dagen op het strand. Daar waren we dit jaar nog niet geweest en we genoten volop.

Ayla is een echt meisje, met haar bikini aan (en deze laatste keer een andere dan bij ons eerste strandbezoek)

Zelfs Rick liep de hele tijd in zijn zwembroek en de laatste dag was hij bijna de zee niet uit te branden.

Met z'n drieën in de zee

De laatste dag kwamen er steeds vissersboten voorbij, voor een echt vakantiegevoel.

Ayla was de eerste dag een beetje verbrand, dus de tweede dag vaak een t-shirt aan

Rick wilde eigenlijk niet op de foto, maar toen ik 'm had . . .

Rick zonder bril is nog steeds wel gewoon (hij hoeft 'm ook niet altijd op), maar Bob zonder bril is gewoon een beetje vreemd:

En dan vraagt Ayla : "Mama, maak je ook een foto van jezelf?" Ik wil de camera al aan haar geven, omdat ze foto's maken zo leuk vindt. Maar ze kijkt - terwijl ik de camera vast heb - naar het schermpje en zegt: "Je kan op het knopje drukken hoor." En dit is het resultaat:

Frustratie om verfwerk

Al eerder schreef ik dat we de kamer van de jongens grootscheeps gaan aanpakken. Sinds gisteren zijn ze op kamp, Ayla slaapt een paar nachtjes bij Opa en Oma. Dat maakt onze handen vrij om te klussen. En dan vooral Freek, want hij mag maandag gewoon weer aan het werk.

Vorige week ben ik begonnen met het schilderen van het kozijn. Het kan maar vast gedaan zijn, dacht ik. Ja, dacht ik. Want toen ik de derde en tevens laatste laag wilde aanbrengen en eerst nog een enkele druppel weg wilde schuren, bleek de verf helemaal niet gehecht te hebben. GRRRR!
De verf die ik er in twee keer een uur tijd opgebracht had, kon ik er in zo'n vijf uur weer vanaf trekken, pulken en schuren.

Reden hiervan? Die is nog steeds niet bekend. Beide verven (oude onderlaag en nieuwe verf) waren op terpentine basis en beide uit dezelfde serie van een goed merk. De onderlaag was ontvet met speciale reiniging voor schilderwerk.

Door het hele gedoe zijn de kozijnen nu extra goed geschuurd en ik heb ze nogmaals schoongemaakt met het speciale reinigingsmiddel. Omdat ik nu mijn lesje wel geleerd heb, heb ik gisteren eerst op een klein stukje verf aangebracht. Dit keer zijdeglans van een ander merk, wel weer op terpentinebasis.
De verf dekt heel mooi en één laag lijkt al genoeg, maar . . . . wederom kan ik de verf er af pulken. En dat is toch echt niet de bedoeling.



Net weer een ander deel van het kozijn schoongemaakt, dit keer met professioneel ontvettingsmiddel en maar weer een proefstukje geverfd. En dan morgen kijken of het nu wel hecht. Dat moet echt, want ik word er al aardig moedeloos van.

Eén voordeel van dit alles: ik kan dit weekend nog niet schilderen, terwijl Freek met de grote klussen bezig is (vloerbedekking verwijderen, plafond witten en muren sausen), dus ik lig regelmatig in de zon. Dan steek ik straks lekker af bij die toch wel erg witte kamer.En ik rommel wat op de laptop.
Maar ik lig en zit eigenlijk helemaal niet lekker. Ik wil die kozijnen doen, gedaan hebben!

Dus als iemand ideeën heeft wat de oorzaak zou kunnen zijn en hoe ik het anders zou kunnen doen, dan hoor ik het graag. Tot die tijd wacht ik maar tot ik morgenmiddag kan kijken hoe dit laatste proefstukje gedroogd is.


De kasten zijn vandaag gekocht en naar binnen getild


Zo blij met ons kleine monstertje (voor het eerst met een aanhangwagen!)


De kleur is wit

Groetjes, Esther

Wat leuke foto's

Gewoon omdat ik het leuk vind om wat foto's met jullie te delen.


Onze klimroos, vol belofte voor meer mooie bloemen

De eerste aardbeienoogst, afgelopen vrijdag. Zondag had ik weer zo'n portie. Lekker!

Een zelfgemaakt elfentuintje. Gemaakt tussen het klussen door, zeg maar.

Een mooi pioenroos

Rommelige weken

Ik wilde beginnen met de titel ‘Rommelige week’, maar ik verwacht dat het eerder rommelige wéken gaan worden. Ik heb dan ook geen idee in hoeverre ik de komende tijd toe kom aan blogs plaatsen. Na de zomervakantie zal ik mijn ritme weer oppakken (verwacht ik) en tot die tijd zullen jullie af en toe van mij kunnen lezen, maar dat zal niet zo heel vaak zijn, denk ik.

Komende week heb ik elke dag één of twee afspraken in mijn agenda: huisarts, mondhygiëniste, logopedie, garage, sportclubjes, helpen in de schoolbibliotheek, broodjes bakken voor een schoolfeest van Bob, wandelen met een vriendin, een broodbakochtend. Sommige dingen zijn zaken die nu eenmaal gedaan moeten worden, andere dingen zijn gewoon leuk. Maar veel is het wel!

Gelukkig is de kamer van de jongens inmiddels aardig leeg. De kast en de voorleesstoel zijn er al uit en het bed wordt dinsdagavond nu (hopelijk) echt opgehaald. De meeste spullen uit hun kamer staan op zolder. Dus het behangscheuren kan beginnen. Wie weet kan ik daar de komende week mee starten.

De kinderen zijn drukker dan anders. Ze beseffen heel goed dat de vakantie er aan komt. Voor Bob en Rick is het uitkijken naar het Scoutingkamp nu echt begonnen en natuurlijk zijn zij druk door de voorbereidingen in hun kamer. Ayla hoopt volgende week af te mogen zwemmen. En verder zijn de afgelopen weken en de komende weken allerlei activiteiten geweest die te maken hebben met het afsluiten voor de zomervakantie: schoolreisjes, schoolfeest, juffendag, speciale bijeenkomst Scouting, zwemmen in kleding.

Nog even volhouden.

Groetjes, Esther

Plannen uitgevoerd en nieuwe plannen

Mijn plannen om mij afgelopen week te richten op het huis heb ik uit kunnen voeren. De kamer van Ayla kon wel een goede beurt gebruiken, net als onze slaapkamer. Beiden zijn weer netjes.
De kamer van de jongens maak ik nu nog niet zo erg schoon. Ik ben in hun kamer vooral begonnen met het inpakken van spullen. Over drie weken gaan de jongens op kamp en die week willen we benutten om hun kamer grof aan te pakken: laminaat leggen, plafond witten, muren sausen, twee nieuwe hoogslapers en twee nieuwe kasten erin. Maar voordat het zover is moet er natuurlijk ook nog het één en ander gedaan worden.
Eerst de kamer leeg maken – en daar ben ik nu dus mee begonnen en ga ik de komende weken verder mee – en het behang verwijderen. Waarschijnlijk moeten de muren eerst nog glad gestuukt worden, voordat ze geschilderd kunnen worden. Het zou fijn zijn als dat kan gebeuren voordat de jongens op kamp gaan.
Komend weekend wordt, als het goed is, al hun huidige stapelbed opgehaald, verkocht via Marktplaats. De jongens gaan dan twee weken op de grond slapen en daar hebben ze echt veel zin in.
Ik denk dat het voor hen de komende weken steeds meer kamperen wordt in hun eigen kamer!

De komende week wil ik me weer proberen te concentreren op afgebakende plannen. Dat lijkt toch wel goed te werken. Dus de eerste twee dagen naar de moestuin om weer wat te wieden, te planten en te zaaien. En de dagen erna verder met het leeghalen van de kamer van de mannen.
En tussendoor voldoende tijd voor mezelf. Op maandag lekker lunchen met een vriendin en vrijdag de langste dag van het jaar vieren. Hopelijk kan ik dan de kracht van de zon voelen en op me in laten werken. Want energie, dat kan ik de komende tijd wel gebruiken!

Groetjes,
Esther

Hard gewerkt in de moestuin

Afgelopen weg stond in het teken van de moestuin.
Vier ochtenden ben ik er geweest en iedere keer heb ik zo’n uur gewerkt. Samen met een kwartiertje pauze en heen en terug fietsen en thuis nog wat spullen opruimen en dergelijke was ik er toch gauw twee tot tweeëneenhalf uur per ochtend mee bezig.
Maar het resultaat mag er wezen:




Alle onkruid is weer weg, de voor gezaaide bietjes geplant en ook meteen bietjes ter plaatse gezaaid, wortels en prei gezaaid en de compostbak geleegd. Maar vooral dus veel onkruid weggehaald.
Elke ochtend ging ik weer met twee boodschappentassen vol afval naar huis.

De compostbak hebben we alleen het eerste jaar gebruikt. Het afval dat we er in gooiden was te grof en te veel van hetzelfde in één keer om goed tot compost te kunnen worden. Misschien dat het met meer moeite wel zou lukken, maar voorlopig begin ik daar niet aan. Ik vind het op dit moment makkelijker om het afval thuis in de groene container te gooien. Opgeruimd staat netjes, zeg maar.

Eigenlijk had ik vorige week ook nog van alles in huis willen doen en daar was ik ook vol goede moed mee begonnen, maar dat werd toch echt te veel.
Komende week is het huis weer even de aandachtvrager en –ontvanger. En als ik dan tijd over heb, dan kan ik nog wat op de moestuin doen. Ik zou namelijk nog wel andijvie, sperziebonen en sla willen zaaien en het schoffelen bijhouden, maar dat kan ook de week erna. Als het zo lekker weer blijft met nauwelijks regen – wat ik hoop – dan zal ik wel af en toe heen moeten om water te geven. Maar dat is voor het goede doel. Want die groente, die mag echt wel wat harder gaan groeien.

Vorig jaar om deze tijd – oké 12 dagen later – zag de moestuin er veel groener uit:


Groenten, Esther

Een zéér geslaagde dag

Gisteren was het bij ons het jaarlijkse Feest van de Drie Taarten, waarbij we de verjaardagen van de kinderen in één klap vieren. En dat mag goed gebeuren.
En het was een middag zoals we die ons voorstelden.

De afgelopen jaren hadden we regelmatig te maken met mensen die afzegden, doordat ze andere plannen hadden. Dat kan natuurlijk, maar het is toch jammer. Dit jaar echter, was iedereen van de partij. Dat betekent naast ons eigen gezin nog zes echtparen, waarvan de meesten ook kinderen mee namen.
En om het gezelschap nog wat groter te maken, mochten Bob en Rick ieder drie vriendjes uitnodigen.
Anders hadden zij namelijk over drie weken hun kinderfeestje gehad, nu deden we alles op één dag!)

Afgelopen week stond in het teken van genoeg boodschappen in huis halen, de tuin en het huis beneden opruimen, natuurlijk taarten maken, en vooraf kaas, worst en rauwkost snijden.



Het was nog even spannend wat het weer zou gaan doen, maar ook dat was perfect.
De kinderen begonnen binnen, maar speelden voornamelijk in de speeltuin. De volwassenen zaten buiten; onder de veranda of lekker in het zonnetje.

Drie stellen bleven eten, daarvoor hadden we soep en brood (uiteraard zelfgemaakt) en voor de kinderen hebben we patat en snacks bij de snackbar gehaald.

We kijken allemaal terug op een heerlijke dag.
En wat ook lekker is: over drie weken hebben we een vrij weekend!)

Groetjes, Esther